is toegevoegd aan uw favorieten.

Annalen van het Genootschap der Heilige Kindschheid tot het doopen en vrijkoopen van de ongeloovige kinderen in Sina en in andere afgodische landen, jrg 52, 1902, no 307-312, 1902

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zullen de zorgen, die nnen daaraan besteden moet, misschien de geboorte van een zoon kunnen vertragen. Wee u dus, ongelukkig dochtertje !

Eindelijk komt er nog bijgeloovigheid bij ; door een kind te versmoren of in het water te werpen, vereert men de góden, die in het water wonen, en doet men zoo het dochtertje met de watergoden in den echt treden of in het lichaam eener watergodheid verhuizen. Die arme Sineezen beschouwen dat niet als een moord ; zij staan alleen aan zulk een kind niet toe in het gezin te blijven wonen.

Maar doet men in Sina dan niets om die afschuwelijkheden te verhinderen, of bestaan er geen wetten, die zware straffen of boeten voor de kindermoorden verordenen ?

Toch wel: zoo bijvoorbeeld in de openbare stukken, die ik in een vorig schrijven aanhaalde, wordt tegen die gewoonte hevig uitgevaren, maar het blijft hij woorden. Zoo leest men daar, dat de plaatselijke overheden ten strengste de kindermoorden moeten verbieden, en dat wie op heeter daad betrapt wordt, een welverdiende straf moet ondergaan ; dat de overheid het volk onderrichten moet, en de gevoelens der natuur in hunne harten doen herleven ; dat men die verordeningen niet als enkel letterkundige stukken moet beschouwen ; dat zulke aanslagen de harmonie van hemel en aarde verstoren ; dat, zoo de overheid ze niet verbiedt, het volk niet goed kan worden. Heel schoon , als ge wilt, maar woorden in den wind I

Ook zijn er gestichten , zelfs hij de heidenen, om verlaten kinderen op te nemen. Maar zulke gestichten bestaan slechts in enkele steden, zoodat de buitenlui opziende tegen de moeite en de kosten, hunne kinderen liever vermoorden dan ze zoo ver weg te brengen. Verder zijn er ook veel verschillende menschen, gezeten burgers zooals men hij ons zou zeggen , die hunne kinderen niet naar zulk een gesticht durven brengen uit vrees van hunne eer te verliezen.

En de wetten ? Ja, wetten zijn er ook, maar o zoo slap