is toegevoegd aan uw favorieten.

Annalen van het Genootschap der Heilige Kindschheid tot het doopen en vrijkoopen van de ongeloovige kinderen in Sina en in andere afgodische landen, jrg 61, 1911, no 361-366, 1911

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar het was Paasch Zaterdag, de dag der Paascheieren.

O, die goeie ouwe gewoonte van bij ons.

Kon ik toch maar een paaschel geven aan elk der kleuters? Maar eilaas ik heb maar tweemaal „Honderd Francs” gekregen dit jaar, en met die tweemaal „Honderd Francs” moet ik onderderhouden, kleeden, voeden.

Aan die beide nieuwelingen kan ik een paaschei geven, dat kan bruintje nog trekken, maar aan de anderen ? . . . die anderen keken zoo bedroefd, het huilen stond hun vrij wat nader dan het lachen. En ook ik was bedroefd, o zoo bedroefd! Eh mijn oudje van toen straks dat ouwe gebeente, dat ouwe vel, dat keerde mij ook al den rug toe.

Wat deksel nu 1 roept ’n heethoofdige dreumes, springt meteen op ’n kist en staat daar als een veldwachter buiten dienst, als ’n venijnige socialistische roervink....

Wat deksel nu !... d’as hu ... Die beide kistkluivers krijgen d’r paaschei; zijn wij uwe kinders niet zoo goed als die ? omdat die twee lieverds ...

Genoeg, Demosthènes ; breek ik hem af! sergeant, gelijk hebt u. Nee, het is niet eerlijk, dat zij lachen en ullie huilen. Allen krijgen ullie uw paaschei, als m’n molen niet meer malen kan, dan moeten ullie bij O. L. Heer maar zorgen, dat barmhartige zielen in Europa...

En daarop ontwaakte ik heel doodgewoon. Het klokje klepelde zoo ... op ons kapelleke, ons klokje dat terug was uit Rome.

Zie daar dan dien droom ; ziehier de werkelijkheid . het is ’t slotwoord van eiken brief van eiken missionaris. Steun ons, help ons.

Christus deed het zijne door voor ons te sterven ; wij deden het onze door te leven en te sterven bij onze zwarten : gij Katholieken in ’t ouwe Vaderland, wel doet ook ’t uwe.

De goede God, de God der kleenen. Hij zal het U loonen.