is toegevoegd aan uw favorieten.

Annalen van het Genootschap der Heilige Kindschheid tot het doopen en vrijkoopen van de ongeloovige kinderen in Sina en in andere afgodische landen, jrg 71, 1921, no 421-426, 1921

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Aan tafel moest hij natuurlijk aan vader ’n paar dingen vertellen, die moeder al lang wist, want z’n ouders mochten al es van hem weten. Hij was niet zooals sommige anderen, die ze s geheimen hebben voor d’r ouders als ’t nog niet erger is.

" Op de eerste plaats vertelde hij, hoe hij van den bruine was gerold met z’n neusje in ’t gras en met z’n broek bijna in de sloot, als ’n echte broekruiter. Vader moest hartelijk lachen om die historie en zei : „Ja jongen, voor ruiter ben je met geboren, dat zie je wel. ’k Raad je aan om maar geen missionaris Te paard te worden- Je kon op ’n goeien dag wel ’ns heelemaal in de sloot terecht komen.”

Dan is ’t nog niets,” kwam Just vlug, „dan kruip ik er maar weer uit net als toen straks.” En nu vertelde hij achter dkaar de geschiedenis van den polsstok, die steken bleef, en van ’t zout dat liever niet bleef zitten, waar ’t zat.

„Ja, ja, je ziet wel,” zei Vader, „je moet den gewonen weg maar volgen, dan loop je zeker niet in twee slooten tegelijk.”

„Wel ja,” bracht nroe ertusschen, „en als je naar de missie gaat neem je maar ’n fiets mee, dan ben je toch gauw genoeg, waar je wezen moet.”

„Of’n auto,” lachte vader.

„En als er dan eens geen fatsoenlijke wegen zijn in mijn missie wat dan ?” vroeg Just.

Voor die vraag zaten ze even vast. Maar vader was niet gauw uit het veld geslagen.

„’k Weet het goed gevonden,” zei die, ~je koopt ’n vliegmachine, daar ga je mee naar de missie toe en ginder ben je dan direct overal, waar je wezen wil. Zoo’n ding kivn overal dóoi en over ”

Just was daar niets op tegen, maar moeder gooide dat idee 700 ver weg als ze maar kon. Als ze gegons van ’n vliegmachien hoorde, werd ze bijna ziek. Ze kon de gedachte niet uitstaan, dat daarboven in de lucht ’n mensch hing, die als ’n steen naar beneden kon ploffen, als er iets aan z’n toestel mankeerde.