is toegevoegd aan uw favorieten.

Annalen van het Genootschap der Heilige Kindschheid tot het doopen en vrijkoopen van de ongeloovige kinderen in Sina en in andere afgodische landen, jrg 71, 1921, no 421-426, 1921

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

juist zooals de frater ’t gezegd had ; maar nu en dan zag hij er toch wel eentje die z’n zwart snoetje scheef trok en met z’n zwarte poeleke naar z’n teentjes greep. Gevoel scheen er toch wel in te zitten.

Wat later zat Pater Justinus midden in ’n kring van in ’t wit gekleede fraters. En druk als ’t er toeging, druk ! Vreemd, dacht ie, in de missie schijnen de menschen nog prettiger te zijn dan in d’r vaderland

Maar die vervelende vliegenier. Nauwelijks was hij met z’n eerste sigaar zoover, dat hij zeker wist dat ’n echte Havana heel wat anders is, dan ’n Hollandsche dubbeltjessigaar en had hij z’n eerste glaasje wijn half leeg, of daar stond Ie weer met z’n gebiedend gezicht.

~Hoog tijd ! Gauw voortmaken, heel gauw, of we komen er niet.”

„Wat ’n gejakker !” bromde de missionaris, maar aan den gebiedenden blik van den bestuurder was niet te weerstaan en met ’n vaartje ging hij naar ’t schottegat, aan den eenen kant geflankeerd door z’n ouden leermeester, aan den anderen kant door den onverbiddelijken vliegenier.

Wat dat volk weer dol danste en sprong, roepend en schreeuwend tegen elkaar op, toen de witte vogel weer in beweging kwam en statig opvloog tusschen de schepen door.

~Vreemd volk toch !” dacht hij, terwijl hij met z’n zakdoekje bleef wuiven. „Daar moet je toch maar aan wennen ! En wie weet, wat ’n rare snuiters die Chineezen zijn !”

Van nu af had hij voortdurend land in zicht. Vooral die heerlijk begroeide bergen van Venezuela trokken hem aan. Dat was heel wat anders dan ons lage landje !

Maar één ding wou hij zeker niet missen : het Panamakanaal. Dat zou en moest hij zien en daarom had hij z’n vliegenier gevraagd hem te waarschuwen.

Deze, trouw in alles, had nauwelijks de landengte gezien of hij waarschuwde : „Pater, ’t kanaal is in zicht.”