Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wijde luchtruim de scherpe keien naar de weerbarstige onderdaantjes.

Ook eene methode, vindt u niet ? En is ze niet echt koninklijk? Of U dan bij zoo’n tooneel niet-vol enthusiasme het Dir im Siegeskranz" naar de keel moet schieten?

10. Ook een ontdekking.

Een uur of twee ten Westen van Sikka begon met de taal ook het gebied der Lio’s, of wilt ge liever, der Lioneezen. Een erg vrijpostig volkje dat der Lio’s! Veilig in hun moeilijk genaakbaar gebied, voelden ze zich, die struische, forsch gebouwde zonen der bergen. Hoorde men een of ander van hen, het was gewoonlijk niet van ’t beste. Onder meer konden ze ook goed paarden stelen. Vraag het maar eens aan de Maumeriesche pastoors. Meer dan eens waren dezen er de dupe van. Wat ze ook wel eens deden: nu en dan een of meerderen hunner naburen een kopje kleiner maken, in letterlijke beteekenis liefst. Nog kan ik me herinneren, hoe, tijdens mijn verblijf te Sikka, een stuk of vijf inlanders bij het diepliggend bergstroompje Batik Wajer overvallen en meedoogenloos werden afgemaakt.

Europeanen vond men er niet. Te begrijpen. Er viel weinig te halen, en veel, heel veel e verliezen, zelfs eigen lijf. Aan de „Kompenie” d. w. z. aan ’t Hollandsche Gouvernement, hadden die bruine heeren maling. Gelijk destijds zoowat alle bewoners der binnenlanden daar. Ze hadden den krachtigen arm nog niet gevoeld van Jan Kompenie. Velen zelfs wisten niet eens dat er een Firma van dien naam bestond.

Kun je dan ook begrijpen, dat een ander het oirbaar zou oordeelen, zich met hun zaken te bemoeien. Afblijven s. v. p. Dat zullen we zelf wel bedisselen, blanke meneeren! Vrijheid, blijheid I

Maar zal misschien iemand vragen was dat volkje daar zoo in de nabijheid, niet gevaarlijk voor de pastoors? Wel, zooals ik reeds opmerkte, nu en dan voor hun paarden; maar voor hun persoon zelf niet het minst. Ze beschouwden de missionarissen zelfs min of meer als hun vrienden.