Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zout genuttigd, want deze door alle menschen gebruikte toespijs wil de Koeboe niet; het is voor hem maboq of api.

Met zijn parang, of met een spits gemaakt stuk bamboe, wroet hij in den grond om wormen, knollen en wortelen te zoeken, en de plek, waar hij bezig is geweest, heeft veel van die waar wilde varkens een dergelijk bedrijf hebben uitgeoefend met hun snuit.

Met de lans, die hij voortreffelijk weet te hanteeren, doodt hij allerlei groot wild, als; herten, zwijnen, tapirs, boschgeiten, vossen, beren; en hij staat urenlang onbewegelijk op den oever der rivier, het gunstige oogenblik af te wachten om een krokodil of zoet-water-schildpad (zijn lievelingskost) te overmeesteren; steeds zorgend zich niet nat te maken, want, (en dit is iets heel bijzonders voor menschen die in de tropen leven!) met water komt de Koeboe geheel zijn leven niet vrijwillig in aanraking tenzij om het te drinken. Hij wascht of baadt zich nooit. Evenals kleêren hem te warm zijn zoo is water hem te koud. Als hij vol modder of vuil zit, neemt hij zijn parang of een bamboelat en maakt zich daarmede schoon, en tegelijk komt met die operatie eene daaronder verborgen schurft-laag los. Hij zit zich dan ook voortdurend te krabben tegen den jeuk, en zelf schijnt hij geen last te hebben van de walgelijke lucht, die zijn lichaam afgeeft.

Uit vrees voor water vermijden zij zorgvuldig alle waterplassen of natte plaatsen; gaan bij regen onmiddellijk binnenshuis of schuilen onder groote bladeren of onder omgevallen boomstammen. Zelfs natte geneesmiddelen willen ze niet; alleen die welke bestaan uit gedroogde bladeren of poeder.

Noch de mannen noch de vrouwen doen iets om hun hoofdhaar in orde te brengen; nu en dan vroeten ze er eens in met hun vingers, hetgeen, om wel te begrijpen reden wel noodig zal zijn; en toch willen zij van kam of dergelijks niets weten. De vrouwen laten het haar steeds doorgroeien, het wordt toch niet erg lang; de mannen spijden het af met hun .... parang.

Laat ik U nu de woning van onze bosch-menschen binnenleiden, of liever laat ik U eerst toonen hoe zij er uitziet;

Sluiten