Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beschut tegen den konden Noordenwind, het offer van zijn leven gebracht voor de bekeering van China.

En inderdaad, uit dit offer is het heil van China ontstaan. Wat Xaverius zelf niet meer doen mocht, hebben zijne medebroeders na zijn dood volbracht. Zij zijn doorgedrongen in het groote, uitgestrekte China en hebben er, ondanks protesten en straffen, de leer van den Gekruisigde verkondigd. En ten allen tijde zal het wapen der Chineesche Missie ons aan de vruchten van dien heldendood blijven herinneren. Dit wapen stelt namelijk Xaverius’ graf op Sancian voor, terwijl daaronder de heerlijke woorden staan: „In morte vita”, in den dood het leven.

Op Sancian begon ook Xaverius’ verheerlijking. Bijgestaan door twee Mulatten had Antonio in stilte den heilige begraven. Om het lichaam zoo spoedig mogelijk te laten verteren en dan het kostbaar gebeente naar Indië over te brengen, had men de kist geheel gevuld met ongebluschte kalk.

Doch nu toonde God hoe dierbaar Hem zijn trouwe dienaar was. Na ruim twee maanden groef men het lichaam op en vond het nog frisch en ongedeerd. Geen spoor van bederf was merkbaar, ja zelfs de kleederen waren ongeschonden gebleven.

Spoedig daarop bracht men de heilige overblijfselen naar Goa, en daar worden zij nog steeds in de Bom-Jesukerk vereerd. In den loop der jaren heeft het lichaam weliswaar zijn buigzaamheid en frissche kleur verloren, maar overigens is het geheel voor bederf bewaard gebleven, zoodat zelfs de gelaatstrekken nog te onderscheiden zijn.

Wat is ondertusschen op Sancian gebeurd met de plaats, waar Xaverius’ lichaam het eerst in ongeschonden staat gevonden werd?

Te dankbare herinneringen waren, vooral voor de missionarissen van China, aan dit verlaten, rotsachtige eiland verbonden, dan dat zij niet alle moeite zouden doen, om ook daar de gedachtenis van Franciscus te eeren. In November 1555 berichtte Pater Melchior Nugnez reeds vol vreugde, dat het hem door Gods goedheid vergund was de heilige geheimen te vieren op den grafheuvel, waar eens Xaverius’ lichaam gerust had. De

Sluiten