Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Eene merkwaardige historische bijzonderheid vinden wij in hetzelfde Album vermeld.

De scholen en missie-instellingen van de nieuwe Prefectuur werden voor de Wet op naam gezet van de „Gabriel Perboyre-Stichting”. Deze naam zal voor de meeste lezers wel even onbekend zijn als voor de ambtenaren op de Departementen in Indië, toen zij voor het eerst deze nieuwe Stichting onder de oogen kregen. En toch verdient die naam beter onder ons, Roomschen, want de Lazarist-missionaris Joannes Gabriel Perboyrê is een martelaar der Roomsche Kerk. Hij was werkzaam in China en stierf daar den heldendood aan eene kruisgalg den 11 Sept. 1840. Zie afbeelding bladz. 97.

Maar waarom werd nu juist deze Zalige door den Ap. Prefect van Soerabaia tot Patroon gekozen?

Op zijne heenreis naar China kwam Gabriel Perboyre ook te Soerabaja. In een brief van 24 Juli 1835 schrijft hij aan zijn heeroom. Lazarist zooals hij; „Hier liggen we nu sinds den 14den op de reede van Soerabaja, vanwaar we eerst tegen den IQden Augustus zullen vertrekken.... In afwachting bewaren we maar ons geduld bij die vertraging en trachten onzen tijd nuttig te besteden; alleen ’s Zondags gaan we aan land om de H. Mis te lezen. Op den feestdag van den H. Vincentius zijn we eerst tot den middag in de kerk gebleven en hebben daarna gedineerd bij den Z.E. Pastoor.

Op het heele eiland Java zijn maar 4 priesters, Hollanders van geboorte. Op de naburige eilanden zijn er heelemaal geen.”

In een lateren brief, van den 9en Sept. van hetzelfde jaar uit Macao, schrijft de Zalige nog: ~We zijn 3 weken op de reede van Soerabaja blijven liggen. Die tijd is voor ons geweest, wat een vacantie op het platte land is voor menschen, die een jaar zwaar werk achter den rug hebben. De hitte van Java’s verzengend klimaat werd getemperd door een koele bries, die van een naburigen berg viel. Hoewel de studie of het gebed ons bezig hielden van ’s morgens 5 of 6 uur tot 10 uur ’s avonds, deden we toch eiken dag nieuwe krachten op, om onze reis te kunnen vervolgen We gingen zoo dikwijls mogelijk, bijv een of twee keer in de week, de H. Mis lezen in de stad. Soms ook, doch zelden, maakten we een uitstapje langs de

Sluiten