is toegevoegd aan uw favorieten.

Geneeskundig tijdschrift voor Nederlandsch-Indië, 1911, 01-01-1911

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zouden dan ook al meestal binnen 12 uren na den aanval der zwartwaterkoorts, voor liet allergrootste gedeelte uit het perifere bloed verdwenen zijn.

Onder de oorzaken, waaraan de zwartwaterkoorts haar ontstaan te danken zoude hebben, wordt in de eerste plaats de chinine genoemd, afgezien van een bepaalde uiting van idiosynkrasie daarvoor.

Plehn en anderen zagen zwartw. koorts optreden, soms 2 tot 4 uur na chininetoediening, dit is, als de chininewerking het intensiefste was, maar soms ook nog eenige uren daarna, waar wellicht de resorptie van chinine vertraagd was.

Chinine zou óf direkt schadelijk kunnen werken óf aanleiding geven tot de productie van haemocytolitisch werkende stoffen.

Grottan neemt aan, dat zwartw. koorts ontstaat door een parasiet, verwant doch niet identisch met maligne tertiana, en in welke hij nooit pigment vond (Journal of the Royal Army Medic. Corps 1907 No. 3), doch waarbij zich in plaats van pigment toxische stoffen vormen, die haemolyse veroorzaken.

Dit is een geheel andere opvatting dan Yersin e.a. huldigen, die meenen eene specifieke bacterie te hebben gevonden, zoodat zwartw. koorts dus niets uitstaande zoude hebben met malaria.

Deze waarnemingen zijnevenwel niet bevestigd geworden, evenmin als de theorie, dat zwartw. koorts zoude worden veroorzaakt door een toxinewerking, van den darm uitgaande, en door calomel te bestrijden.

Volgens Külz zouden zich bij malariapatienten haemolytische en antihaemolytische producten vormen, en zoude bij gedisponeerden voor zwartw. koorts juist de haemolytische stoffen de overhand hebben, terwijl de aanval zelve alsdan door aktiveering der haemolysis ontstaat en veroorzaakt wordt door chinine.

In ons geval, waar toch reeds zoo lang chinine was genomen en alleen sinds eenige dagen van koortsigheid