is toegevoegd aan uw favorieten.

Geneeskundig tijdschrift voor Nederlandsch-Indië, 1913, 01-01-1913

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het dagloon van de contractanten is gemiddeld 30 cent. Stel, dat per hoofd de kosten voor voeding, huisvesting, geneeskundige behandeling 20 cent bedragen, dan kost elke contractant aan de exploitatie per dag een halven gulden. (In de tabel ziet men, dat alleen aan hospitaalkosten

1888

per dag en per hoofd ruim 5 cent, nl. ~~gg=~> wordt uitgegeven.)

Van 1906 tot en met 1910 zijn gemiddeld ruim 5°/0 van de contractanten ziek geweest. Op een gemiddelde sterkte van 2000 contractanten kwamen dus 100 zieken per dag. Dit beteekent een verlies aan exploitatiekosten van ƒ 50.— per dag of ruim ƒ 18.000 per jaar.

Hierbij komen gemiddeld ruim 8% zieken onder de dwangarbeiders, wier aantal bijna 1600 heeft bedragen, zoodat van dezen gemiddeld ruim 125 per dag ziek waren. Dit geeft meer dan 45.000 ziektedagen per jaar. Indien van eiken dwangarbeider de exploitatie dagelijks 20 cent kost, beteekent dit een verlies van ruim ƒ 9000 per jaar.

Jaarlijksch totaal verlies wegens ziekte: meer dan ƒ 27000-

Nu was, eveneens volgens officiëele gegevens, het ziektecijfer in 1902 onder de contractanten 17°/o, onder de dwangarbeiders 16°/0. Het is dus gemakkelijk te berekenen, welke sommen aan de exploitatie zijn bespaard ten gevolge van de sedert dat jaar zeer verbeterde sanitaire verhoudingen:

Indien onder de contractanten het ziektecijfer over de jaren 1906-1910 even hoog was geweest als in 1902, zou volgens de boven aangenomen grondslagen het jaarlijksch verlies ruim ƒ 62000.— hebbben bedragen, dus ƒ 44000.— meer dan ten gevolge van de gunstiger geworden toestanden het geval is geweest.

Voor de dwangarbeiders zou het verlies per jaar ruim ƒ 18000.- hebben bedragen, dus ƒ 9000.— meer dan bij het ziektepercentage der latere jaren.

Er is dus door verbetering van de gezondheidsverhoudingen