is toegevoegd aan uw favorieten.

Geneeskundig tijdschrift voor Nederlandsch-Indië, 1913, 01-01-1913

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Daar mij later bleek, dat er in de beschrijving van de methode door Gammeltoft geen fout geslopen was en mijn manier van uitvoeren der reaktie dus eene wijziging der oorspronkelijke methode is, moeten, aleer een oordeel wordt geveld, mijne uitkomsten eerst met die der andere onderzoekers vergeleken worden.

Aantal der sera waarbij de rex Naam van den actie van top¬

onderzoeker MANN en Pe"

erzoeKer. rutz vergeleken,

werd met de Wassermann. i

Hiervan verdacht, zeker lues of lues behandeld.

Reageerden positief

volgens

H. en P. i Wasser| mann.

1. Hermann en Perutz 102 102 76(75®/») 7?mwï

2. Gammeltoft 156 70 55 78 52 s

3. Jensen en Feilberg ,53 90 43(46,") 55 (6l"

4.ELLHRMA™ le6 K 33(50-; g,6.;,

6 Briuticam 424 254(6°n) 205(48»)

6.BRauTiOAM 279 179 120(67>) 118(65»}

313 313 205(68,,) 194 (62 „)

Houdt men bij de beschouwing van dit staatje in het oog, dat de uitkomsten der verschillende onderzoekers niet maar zonder meer met elkaar vergeleken mogen worden, daar de uitslag zeer veel afhangt van het stadium der syplnlis, waarin de onderzochte patiënt verkeerde, dan ziet men, dat de uitkomsten met de Hermann-Perutz vrijwel gelijken tred houden met die der origineele Wassermann.

De grootste inconsequentie's vindt men bij Jensen en Feilberg en bij Ellermann.

Het percentage der positief reageerende Hermannperutz-gevallen is eveneens bij de verschillende onderzoekers nogal uit elkaar loopend. Deze verschillen zijn natuurlijk afhankelijk van het materiaal, dat ter onderzoek kwam en van subjectieve opvattingen der onderzoekers, die toch nooit geheel kunnen wo>den uitgeschakeld.