is toegevoegd aan uw favorieten.

Pharmaceutisch weekblad; voor Nederland, jrg 2, 1865-1866, no 46, 18-03-1866

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nu eenigeu tijd blootgesteld aan eene temperatuur van 100 a H0o C., waardoor zij langzaam bet innig gebonden water verliest en eindelijk na bekoeling hard en wrijfbaar is. Het voorschrift om oxalas ammonicus tot zuivering van kinoïdine te bezigen, heeft de verwijdering van den kalk ten doel, waardoor de kinoïdine uit den handel vaak verontreinigd is.

De kleverigheid der kinoïdine, zegt Dr. de Vrij in een ander artikel, maakt zelfs de gezuiverde tot een lastig praeparaat. Hij slaat daarom voor de kinoïdine te binden aan het kinovazuur, dat met de kinoïdine bij honderde ponden in sommige kininefabrieken ongebruikt blijft liggen. Om dezen chinovas chinoïdinicus te bereiden, lost men de kinoïdine uit den handel op, door 9 deelen te koken met eene verdunde oplossing van 3 deelen salammoniak en deze oplossing, nadat zij bekoeld en gefiltreerd is, te vermengen met eene eveneens koude oplossing van chinovas ealcicus. Men verkrijgt dan een vlokkig volumineus praecipitaat van chinovas chinoïdinicus, dat gemakkelijk op een linnen doek verzameld en zelfs daarin uitgeperst kan worden. Na de uitgeperste massa herhaaldelijk met water te hebben afgewasschen, wordt zij op filtreerpapier uitgespreid, bij eene zachte warmte gedroogd en daarna tot poeder gewreven. Men heeft alsdan een geneesmiddel, dat gemakkelijk, zoowel in poeders als in pillen, kan worden toegediend en waarin voor een deel althans de tonische en febrifugische eigenschappen der kina vereenigd zijn. Het kinovazuur, noodig ter bereiding van dit praeparaat, kan niet alleen uit kininefabrieken verkregen , maar door de apothekers zelveu gemakkelijk bereid worden uit de residua van den, zoo voor decocta als voor extract gebezigden kinabast, waaruit door behandeling met eene koude dunne kalkmelk chinovas ealcicus kan bereid worden , die door vermenging met de door koken van kinoïdine met eene oplossing van salammoniak verkregen koude oplossing van kinoïdine den chinovas chinoïdinicus levert. Het spreekt van zelf, dat men in dit geval geen oxalas ammonicus ter oplossing van de kinoïdine kan bezigen. Behandeling van gebruikte bloedzuigers. In het Wurtembergsohe Pharmac. Wocheusohrift vindt men hieromtrent de volgende opgave. De gebruikte bloedzuigers worden gewoonlijk weggeworpen of gaan op andere wijze verloren. Voor bet grootste gedeelte kunnen zij echter voor geneeskundig gebruik behouden blijven, wanneer men bun op eene onschadelijke wijze het slechte bloed weer kan ontnemen, daar dit hen ziek maakt. Door opstrooien van zout of door met geweld uitdrukken, zooals zulks dikwijls geschiedt, gaan zij onmisbaar te gronde. Dit is echter niet het geval, wanneer de verzadigde bloedzuigers ineen droog' vat met gedroogd fijn zand dikwijls bestrooid en daarin omstreeks een uur gelaten worden, Het droge zand oefent een zoodanigen prikkel op hen uit, dat zij al het bloed weder uitspuwen. Wordt deze methode eenige malen (telkens na verloop van eenige uren) herhaald, hetwelk “au een gezonden bloedzuiger niet schaadt, dan zijn zij meestal weder in hunnen vroegeren bruikbaren staat

teruggekeerd en verontreinigen het water niet meer inde flesch, waarin zij bewaard worden. De bewaarplaatsen in de apotheek zijn echter juist de gevaarlijkste vijanden der bloedzuigers, want zij alleen doen 30 tot 50 pet. verloren gaan, eer zij nog in gebruik komen, hoofdzakelijk omdat men vergeet, dat de bloedzuiger niet slechts een water- maar ook een landdier is. Als een nieuw middel om bloedzuigers te bewaren is door Lahache met den besten uitslag- aangewend de caragheemnos, die, inde bewaarvaten geplaatst, de bloedzuigers gelegenheid tot rusten aanbiedt en tevens tot voedsel schijnt te dienen. Vervalsching van indigo, Grafe vond in eene kist indigo onderscheidene stukken vaneen vreemd voorkomen, die zeer licht op het gevoel waren en bij het wrijven den kenmerkenden metaalgloed van den echten indigo misten. Bij het verwarmen met potassaloog werd de blauwe kleur dadelijk vernietigd, terwijl zich ijzeroxyde afscheidde. De asch ,na verbranding overgebleven , met chloorwaterstofzuur behandeld, gaf eene duidelijke reactie op ijzer, uit welk alles bleek, dat er eene vervalsching van indigo met Parijschblauvv had plaats gegrepen. Anderhalf-koolzure ammonia wordt volgens Kunheim bereid door salmiak met koolzure baryt te ontleden. Het gevormde chloorbaryum kan of op zich zelf aangewend of voor de bereiding van zwavelzure baryt bestemd worden. Engelsch vlekkenwater bestaat volgens Prof. Artus uit o c’.icen 95 procentigen alcohol, 1 once ammonia liquida vr.n 0,875 spec. gewicht en 1 drachme benzine. De benzine wordt inden alcohol opgelost en dan de ammonia bijgevoegd. J odium-roomkkaarsyes. Ito: carbon vegetab. . part. 50 benzoës 20 balsem, tolutani ... 5 pnlv. tantali .... 5 nitratis kalici . . . .10 jodii 10 Mncilaginis cj. s. Men maakt hiervan pastilles van 15 grein, waarvan elk 1* grein jodium bevat. Jichtzalf van Prof. Oppolzer, ito; veratrin. part. 1 axungiae. „ 50 Ro ; aoonitin. part. £ axungiae „ 50. Met deze zalven wordt de pijnlijke plaats driemaal daags ingewreven. V ersclietdenlieden. Om het specifiek gewicht van vloeistoffen te bepalen slaat Newlands den volgenden weg in. Een fleschje , dat met de vloeistof niet volledig gevuld is, wordt gewogen, vervolgens met eene pipette een bekend volumen der vloeistof er uitgenomen , zoodat de pipette tot een aangewe-