is toegevoegd aan uw favorieten.

Pharmaceutisch weekblad; voor Nederland, jrg 5, 1868-1869, no 22, 27-09-1868

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Pharmacentiscli Ww^biSl VOOR NEDERLAND. ONDER REDACTIE VAN E. J. OPV/UEDA , Apotheker te Nijmegen.

Het Pharmaceutisch Weekblad wordt eiken Zaterdag uitgegeven bij den BoekhandelaarD. B. CE te Amsterdam. Prijs per jaargang , franco pet post, f 4,50. Alle stukken, ivelke men in dit Blad wenscht opge nomen te zien , gelieve men franco in te zenden aan den Redacteur, onmiddellijk of onder couvert van den Uitgever, uiterlijk vóór Woensdag te Amsterdam of vóór Donderdag te Nijmegen, Prijs der advertentiën: Van i 10l 6 Regels /' 1.—, elke regel meer 15 Cis., behalve het zegelrecht.

ar°. 22

5® Jaargang. |

ZOKDAG 27 September 1868.

DUITSCH APOXHEKEES-C.ONGEES XE CASSEL. Aan het Algèmeene Dnitsche apothekers-congres te Cassel, den 15den en 16den September gehouden, hebben 200, meest Noordduitsche, leden deelgenomen. Het congres heeft tot een nauweren band tusschen het Noorden Zuidduitsche Verein geleid. . Uit Weenen was eene uitnoodiging ingekomen tot deelneming aan een aldaar in het volgend jaar te houden internationaal ph ar ma o euti soh – c ongr es. Onder betuiging, dat dergelijke congressen niet te spoedig op elkander moesten volgen , werd door de vergadering besloten de beschikking hiervan aan het Noordduitsche Verein over te laten. Als prijsvraag voor gehülfen is opgegeven : „Een grondig onderzoek op de bestanddeelen der cubebe, hunne „afscheiding, scheikundige, physische en zoo mogelijk „geneeskrachtige eigenschappen, alsmede een kritiek van „het werk van Bernatzik, in het bijzonder met betrekking tot zijne opgaven over het cubebazuur.” De prijsvraag voor leerlingen luidt; „Onderzoek van „dein den handel voorkomende, althans van de uit „eenige fabrieken afgeleverde, koolzure magnesia op „vreemde bijmengsels, benevens nauwkeurige bepaling „van het hygroscopisch water.” Mededeellngen. Ingezonden stukken. REACTIES OP ANILINESTOFFEN. Volgens Eosenstiehl is slechts ééne reactie werkelijk karakteristiek op aniline, namelijk de blauwe kleur, die chloorkalk daarmede doet ontstaan. Deze reactie is tot heden voor zeer voorbijgaande gehouden, dewijl de blauwe kleur spoedig in eene bruine verandert, terwijl bovendien bij aanwezigheid van homologe alcaloïden de blauwe kleur steeds minder te voorschijn treedt en zelfs geheel wordt bedekt door de bruine producten, welke de toluidine levert. Om dit alles te vermijden, heeft B. de volgende wijziging aangebracht inde aanwending van het reagens. Hij voegt bij de te onderzoeken vloeistof

een weinig aether en schudt dan vlijtig om. Alle bruine lichamen worden teruggehouden en het water wordt zuiver blauw gekleurd. Om op deze wijze sporen van aniline, bijv. in toluidine , aan te wijzen, lost men omstreeks 1 gram van het aicaloïde in 10 C. C. aether op en voegt bij deze vloeistof droppelsgewijze eene ohloorkalk-oplossing van 1,055 spec. gewicht, terwijl men na elke bijvoeging omroert. Voor 1 gram aicaloïde neemt men circa 5 C. C. chloorkalk-oplossing. Het water wordt langzamerhand blauw; de werking der chloorkalk moet telkens afgewacht worden , want zij mag niet in overmaat worden bijgevoegd. Door Eosenstiehl ia "korts in aniline van den handel eene nieuwe base ontdekt, door hem pseudotoluidine geheeten. Is deze pseudotoluidine in plaats van aniline aanwezig inde vloeistof, welke men onderzoeken wil, dan zal bij de bovengenoemde reactie het water langzamerhand eene gele kleur aannemen, terwijl de aether eene zwak gekleurde-base opneemt, waarvan de zouten eene fraaie rood-violetblauwe kleur bezitten. Giet men de aetherlaag af en mengt men haar met een weinig zuurgemaakt water aan, dan neemt de vloeistof eene kleur aan, die op een overmangganzuur zout gelijkt. Dit verschijnsel levert dus eene reactie op de aanwezigheid van de pseudotoluidine op en doet haar herkennen in aniline en toluidine. Toluidine toch ondergaat met chloorkalk geene verandering. Actieve zuurstof kleurt aniline en pseudoaniline beide blauw, doch laat insgelijks toluidine onveranderd. Om toluidine te herkennen bezigt men salpeterzuur. Dit verandert aniline en pseudotoluidine inde koude niet, maar geeft met toluidine eene zeer zuivere intensief blauwe kleur. Om deze reactie goed te doen gelukken , lost men de toluidine in zwavelzuurbihydraat op, brengt na bekoeling eenige C. C. ineen geheel droog reageerbuisje en voegt hierbij een droppel salpeterzuur. De blauwe kleur verschijnt in eene seconde, duurt eene minuut en gaat dan in violet en rood over. Wil men