is toegevoegd aan je favorieten.

Pharmaceutisch weekblad; voor Nederland, jrg 8, 1871-1872, no 5, 04-06-1871

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

formiteit, bij het schrijven in grammengewicht te geraken, door u met welwillendheid zullen worden aangenomen. Aan het rapport der Commissie wenscht het departement nog de opmerking toe te voegen, dat de beoogde uniformiteit zeer zeker krachtig zal worden bevorderd, indien na de wettelijke invoering van het decimaalgewicht inde apotheken ook alle voorschriften der geneeskundigen in grammengewicht zullen geschreven zijn. Het departement noodigt derhalve alle geneeskundigen beleefdelijk, doch met aandrang uit, ook in dit opzicht van hunne medewerking te doen blijken, en na 1 Januari 1872 bij het schrijven hunner recepten uitsluitend van het grammengewicht gebruik te maken. Namens het departement Amsterdam der Nederlmdsche Maatschappij ter bevordering der Pharmacie. Amsterdam, G. H. Hooen, President. 15 Mei 1871. P. Kkuysse, Secretaris. ADRES BETREFFENDE HET METRIEK GEWICHT. Eenige tot aflevering van geneesmiddelen bevoegde geneeskundigen te Klundert en omstreken hebben een adres gericht aan den geneeskundigen Inspecteur voor Noord-Brabant en Limburg, waarbij zij de bezwaren mededeelen, die zij hebben tegen de wijze van invoering van het decimaal gewicht inde apotheken op 31 December a.s. en zijn invloed inroepen om eene verandering te verkrijgen in art. 42 der Wet van 7 April 1869 {St.-U. N°. 59). Zij klagen over de tegenstrijdigheid, dat het medicinale gewicht inde apotheken verboden wordt, terwijl de geneeskundigen mogen voortgaan, om voorschriften in dat medicinale gewicht gesteld daarheen te zenden. Zij achten het gebruik der herleidingstafel, die deze tegenstrijdigheid moet verhelpen, bijna onuitvoerbaar voor den apotheker en gevaarlijk voor het publiek. De apotheker, zeggen zij, die het voorschrift getrouw volgt, * komt daarbij inde noodzakelijkheid, om, na eene tijdroovende herleiding, die groote oplettendheid vereisoht, bij het gereedmaken vaneen voorschrift van één grein bij het stukje van 50 milligram een onhandelbaar klein gewicht van 10 milligram te moeten bijpassen en het scrupel, de drachme enz. met 2 of 3 gewichtstukken te moeten afwegen. Indien de Eegeering met der daad het oude gewicht nu reeds wil supprimeeren, dan meenen zij, dat daartoe slechts één voorschrift doeltreffend en tevens billijk is, namelijk het verbod, om inde apotheken recepten ter bereiding aan te nemen, die in het afgeschafte gewicht zijn uitgedrukt. Maar waarom, vragen zij, zoude de Eegeering voor eene zaak, die geenszins spoed vereischt, onbillijkerwijze een grooten last en eene zware verantwoordelijkheid op de schouders der apothekers leggen, of anderszins voor de thans practiseerende geneeskundigen een tijdvak van nutteloos, hoofdbreken bij het voorschrijven hunner geneesmiddelen in het leven roepen ? De onderteekenaars van het adres meenen, dat alle moeilijkheden daarmede te overwinnen zijn, dat de Eegeering ter plaatse waar zulks behoort het volgende voorschrijft: le. Dat bij het onderwijs inde geneeskunde en de examina tot verkrijging van de bevoegdheid tot het uitoefenen der geneeskunst het gebruik van het decimaal gewicht verplichtend zijn zal. 2e. Dat vanaf 31 Dec. 1871 in alle apotheken, behalve het gewone medicinale, ook het voorgeschreven stel decimale gewichten zal moeten voorhanden zijn. Het voorgeschreven stel decimale gewichten zoude daarbij doelmatig, in plaats vanaf één kilogram, van af één, hoogstens twee, hectogram bepaald kunnen worden, daar zwaarder gewicht voor zoogenaamde receptuur niet gebruikt wordt en het houden van meerder gewicht voor wien zulks noodig mocht zijn, nergens verboden wordt. Het adres is ter plaatsing opgezonden naar de Geneesk. Courant (en wordt in het nommer van 28 Mei gevonden), //ten einde op deze stellig gewichtige zaak de aandacht van heeren geneeskundigen en apothekers te vestigen en hen aan te sporen, om, vooral ook in andere

Provinciën, herziening van art. 42 der genoemde wet aan te vragen.” Wij moeten verklaren aan het adres onze adhaesie niet te kunnen schenken. De vrijheid te laten, om inde apotheken naast het decimaal gewicht ook het medicinaal gewicht te houden en gebruiken, zou een halve maatregel zijn, die nergens toe zou leiden, dan om de invoering van het decimaal gewicht geheel illusoir te maken. Al willen wij toegeven, dat de invoering van het decimaal stelsel in de geneeskunst niet urgent kan worden verklaard, waartoe uitstel? In overeenstemming met de eischen van wetenschap en tijd, waaraan onze naburen reeds vóór langer en of korteren tijd gehoor gaven, zullen wij er toch eens toe komen en over de bezwaren en moeilijkheden moeten heenstappen. Of meent men, dat ons tegenwoordige geslacht daartoe nog niet rijp is ? Maar het heeft zich al zooveel moeten voegen in hetgeen de nieuwere tijd uit den schat der wetenschap inden artsenij voorraad heeft gebracht, dat het zich aan het afwegen met, wel is waar inde geneeskunst vreemde, maar van der jeugd af aan bij name bekende gewichtstukken, spoedig gewennen zal. Maar dan de herleiding ? Eene herleiding, die voor de praktijk geschikt, benaderend wordt gesteld, is ook zulk eene tijdroovende bezigheid niet als adressanten zich voorstellen. De moeilijkheid in het afwegen en het mogelijke gevaar zou alleen bestaan bij de kleine hoeveelheden, waarin heroïsche middelen bij de receptuur voorkomen, maar ook nu bij ons tegenwoordige medicinaal gewicht is de apotheker gewoon, hier met de meeste omzichtigheid te werk te gaan en kleine gewichtstukjes op de weegschaal te brengen. Het voorstel om de apothekers te doen verbieden //recepten ter bereiding aan te nemen, die in het afgeschafte gewicht zijn uitgedrukt” kan, adressanten houden ons dit ten goede, ter nauwernood ernstig gemeend zijn, al noemen zij het //billijk.” Zulk een verbod past niet ineen vrij land, en de controle zou bovendien ondoenlijk zijn. Men heeft tot heden vergeefs gezocht naar eene juiste definitie van //recept” en, al wil men onder recept enkel verstaan //een voorschrift inden behoorlijken vorm dooreen bevoegd geneeskundige voorgeschreven en onderteekend,” dan is de apotheker in elk geval voor de aflevering van aangeduide geneesmiddelen gedekt door de tweede bepaling in art. 9 van Wet IV //of met bepaalde aanduiding van het verlangd geneesmiddel gevraagd,” waarbij men aan niemand het opgeven van welk gewicht dan ook kan verbieden. Wij hebben geheel vrede met het verlangen: //dat bij het onderwijs inde geneeskunde en de examina tot de verkrijging van de bevoegdheid tot het uitoefenen der geneeskunst het decimaal gewicht wordt gebruikt”. Wij achten hier echter een bepaald voorschrift der Eegeering overbodig, dewijl zoowel docenten als examinatoren zich door het bewustzijn hunner roeping gedrongen zullen voelen, hieraan te voldoen. Keeds nu bij het uitzicht op de verwachte invoering van het decimaalstelsel worden bij de examens, zooals wij uit eigen ondervinding weten en uit de verslagen der examen-commissiën blijkt, de candidaten over -het verband tussohen oud medicinaal en decimaal gewicht ondervraagd en hun recepten in decimaal gewicht ter lezing en bereiding gegeven. Nu adressanten hun adres aan de algemeene beoordeeling hebben overgegeven, meenden wij het in bijzonderheden te moeten behandelen, omdat wij het bejammerén zouden, iudien de tegenstand legen de uitduiteude invoering van het metrieke stelsel inde geneeskunst op een niet ver verwijderd tijdstip, meerdere aanhangers mocht verwerven. Moge echter het adres der noord-brabantsche geneesheeren deze gunstige uitwerking hebben, dat onze geneesheeren besluiten, al wordt het en al kan het hun ook niet opzettelijk worden geboden, vanaf 1 Januari 1872 het oude medicinale stelsel geheel te verlaten en uitsluitend metriek gewicht op hunne recepten te bezigen, zich in dat stelsel //in te denken.” Ook in Duitschland waren de artsen bij de invoering van het decimaal gewicht op 1 Jan. 1868 vrij in het te