Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

men de kleinste hoeveelheid vaneen vergift bepalen, dat juist nog eenige uitwerking heeft. Hiervoor, dus voor de bepaling van de sterkte in werking vaneen geneesmiddel, moet men de werkwijze met het overlevende orgaan kiezen. Het is m.i. echter verkeerd, om hiervoor een methode te kiezen, die met het orgaan in situ werkt, zoolang aan deze methoden de groote nadeelen zijn verbonden, die eigen zijn aan de methode van Kurdinowsky, Trend el en burg en hare modificaties. Men neemt dan een aantal onbekende factoren inden koop toe, waarvan men nauwelijks den aard en zeker niet de grootte kent. Wil men dus de werking vaneen geneesmiddel of den uterus leeren kennen, dan kieze men voor den aard der werking de methode van het buikvenster, voor de waardebepaling die van het overlevende orgaan. Ik ging bij mijn proeven als volgt te werk: Een konijn, dat vaneen buikvenster voorzien is, wordt eenige dagen met rust gelaten, totdat het zich geheel van den ingreep heeft hersteld. Dan wordt het in rugligging op een plank gefixeerd, waarna minstens 20 minuten gewacht wordt, voordat met de proef begonnen wordt. Zooals ik in mijn vorige mededeelingen beschreef -en deze pharmacologische onderzoekingen hebben die ervaring slechts bevestigd —■ is deze wachttijd noodig, om het dier gelegenheid te geven, zich van het psychische trauma, dat het meestal door het opspannen krijgt, en waardoor de bewegingen van de baarmoeder geremd worden, te herstellen. Dan worden gedurende een bepaalden tijd, 20 minuten tot een half uur, de bewegingen in één uteruslis, of indien het dier zwanger is, in één vruchtzak, waargenomen en het begin en het einde van iedere samentrekking opgeteekend. Eerst dan wordt het vergift, waarvan de werking onderzocht moet worden, in een ader van het oor gespoten en dan weer, gedurende eenzelfde observatietijd, de bewegingen in diezelfde baarmoederlis of vruchtzak waargenomen en haar begin en einde opgeteekend. Op deze wijze is het mogelijk, tenminste eenigszins objectief het bepalen van het oogenblik, waarop een contractie begint en eindigt is natuurlijk altijd subjectief de werking vaneen geneesmiddel vast te leggen. a) De werking van secale—praeparaten. Uit de talrijke onderzoekingen, die met het overlevend orgaan verricht zijn, weten wij, dat een prikkelende werking vaneen

352

Sluiten