is toegevoegd aan je favorieten.

Het Noorden in woord en beeld, 1949, no 8, 26-02-1949

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

STRIJKAGES IN OOSTERHESSELEN

De kunst van het mutsen strijken

Diep in Drente ligt Oosterhesselen. Een kleine plaats, zoals er zovele in ons land zijn. Het leven glijdt er rustig voort, en om de stormen die in de wereld woeden, maakt men er zich niet druk. ,,'t Helpt toch niet, meneer, of we er ons druk om maken of niet."

„Zo is 't, maar zeg ons nu maar waar vrouw Deen woont."

Vrouw Trijntje Deen-Venema. De trots van Oosterhesselen en de glorie van alle Drentse vrouwen, waar ook in ons land, die geregeld of zo nu en dan van die mooie, ouderwetse Drentse mutsen dragen. Vrouw Deen loopt al hard naar de acht kruisjes. Maar ze is taai en sterk en.... alom bekend. Zelfs weten de grote toneelgezelschappen haar te vinden als ze een Drentse muts gestreken moeten hebben. Dan gaat er een briefje naar Oosterhesselen, een bevestigend antwoord komt terug en de zaak is voor de bakker

Tenslotte worden de mutsen van boven weer dichtgenaaid. De oude Drentse vrouwen kunnen trots zijn op de mutsen, waarop de gouden oorijzers in de zon schitteren, als ze naar de kerk toe gaan.

Hierboven: Eerst worden de mutsen gewassen en daarna glad gestreken. Links boven: Door middel van een eenvondig instrument wordt het sierlyk model weer in de kanten mutsen gebracht.

„Er zal toch een tijd komen, dat ik er niet meer ben. En dan?" Vrouw Deen fronst haar hoofd. En we weten, dat alle Drentse vrouwen die een kap dragen, vrij bezorgd kijken. Inderdaad, ook vrouw Deen heeft het eeuwige leven op aarde niet. En zij is de enige, die de Drentse kappen kan strijken. Er is niemand anders die het doen kan. Gelooft U het niet? Bekijk dan eens zo'n prachtstuk van een kap. Hoe ingewikkeld is die niet. Elke muts gaat 13 maal door vrouw Deen haar handen alvorens die naar haar zin is gestreken.

Ze heeft het er druk mee. Van 's morgens vroeg tot vaak laat werkt zij aan de mutsen. Voor duizenden guldens aan mutsen heeft zij — van anderen — in huis. Mutsen, die allemaal op behandeling wachten, op het strijkijzer en de rappe vingers van vrouw Deen.

„Hoelang doet U dat werk al?"

„Al meer dan een halve eeuw juffrouw. Ik heb er dus wel enige kijk op. Iedere muts is voor U ! gelijk, maar voor mij niet. Een muts is net een mens. Ze zijn allemaal anders. Aan de muts kun je zien. door wat voor iemand die gedragen wordt. Mutsen zijn boeken, waaruit je veel kunt lezen en leren. De Boerinnenbond (of bedoelt ze de Vereniging van Plattelandsvrouwen?) heeft me gevraagd," zo vertelt ze, „om enige avonden les te geven aan een paar mensen, opdat de kunst van het strijken niet met mij het graf ingaat. Ik heb natuurlijk ja gezegd, want het zou zonde zijn als de mutsen in de kast komen te liggen, omdat er niemand meer is, die ze strijken kan."

Gelijk heeft ze. We maken ons bezoek maar kort, want er liggen hier nog stapels mutsen en de strijkbout is heet. „Vrouw Deen, het beste er mee."

Vrouw Deen kan ook mooie kleedjes uit papier knippen. U ziet er hier een over de klok hangen.