is toegevoegd aan uw favorieten.

De delver; het vrije kunstorgaan, jrg 2, 1928-1929, no 9, 15-05-1929

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Donna Helena. Droegen geen Heiligen, mijter en kromstaf?

Savonarola. Zoolang zij wisten daarmee God te dienen.

Donna Helena (stroef). Maar hun bevlekte nimmer achterdocht!

Savonarola. Wat achterdocht?!. . . . Sprak daar Uw eigen hart, Of blies de nuntius dat woord U in?

Donna Helena (door haar verlegenheid bekennend).

Hij is je zeer genegen.

Savonarola. Op zijn "wijs!

Hij maakte U tot werktuig mij te buigen,

Den pelgrimsstaf mij in de hand te dwingen. . . .

Moeder! Ik deed niets liever dan van hier gaan!

Wat geeft mijn post mij anders dan verdriet?

Maar daarmee lever ik Florenz hen over

Die op haar knechtschap, haar vernedering uit zijn.

En die der Zielen Vrijheid willen rooven.

Donna Helen a. Dat kan niet zijn....

Savonarola. Ja! Bij mijn Zaligheid!

Geen middel schrikt hen af! d’Eenvoudige Geest

Der Broeders werd ontsteld opdat de tweespalt

In ’t klooster sluipe. Men verbied mij ’t preeken. . . .

Omdat Mijn Woord door God gezegend wordt

En ik dus laken moet hun onbekeerdheid.

De banvloek dreigt, blijf ik mijn wacht getrouw. . . . !

Donna Helen a. En toch, ik bid, wees milder, geef wat toe

Of 't wordt een strijd die jij verliezen moet.

Ik vraag je niets voor mij, maar voor jezelf.

Als God je leven eischt dat Hij het neme.

Want licht is dat, moest ik je schande zien!

Savonarola. O! Zeg niets verder! Dat verdraag ik niet!

Heeft dan de wereld ook Uw Geest verdorven? !

Ik zoek geen twist met Rome, dat ik eer.

Ik buig mijn hart voor Christus Stedehouder,

Maar niet duld ik den aanslag op ’t geweten

Van die hun hooge Waardigheid misbruiken. . . .

Vreemd was mij Liefde, als ik sparen zou

Die zielen moorden om het aardsch gewin.

Trekt U zich daarvoor van mij af?!. . . . Ga, Moeder!