is toegevoegd aan uw favorieten.

De delver; het vrije kunstorgaan, jrg 13, 1939-1940, no 6, 1940

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Naar de moderne Hollanders is het niet zoo'n groote sprong, vooral als we onderweg stil staan bij de litho's van Toorop, Roland Holst en Thorn Prikker. Van Toorop noem ik extra een prachtige reeks etsen en drogenaaiden, die hij gedurende een verblijf in Zeeland maakte. Roland Holst is bekend door zijn affiches (Electra, Bosboom, Marsyas, etc.). Willem van Konijnenburg maakte vier drogenaaiden en een enkele lithografie „Het Park", een mooi blad, vol speelsche beweging. Onder de hedendaagsche Nederlandsche grafici nemen Hubert Levigne en Debora Duyvis een vaste plaats in onder de graveurs. Van eerstgenoemde zijn veel postzegels bekend. Dit geldt eveneens voor Reitsma Valenca. Houtsneden maakten o.a. Veldleer, ten Klooster, J. Franken Pzn, Heijnsius, Fokko Mees, om nu maar een greep uit de velen te doen, terwijl Moulijn, Johan van Heil, Oepts en wijlen Verstijnen zich meer in de lithographie hebben geuit. Legio is het aantal der etsers, vanaf den bijna klassieken Dirk van Gelder tot den soms woest getourmenteerden noorderling Dijkstra!

Het is merkwaardig en zeker interessant de wat nuchtere en soms zakelijke atmospheer der Hollandsche grafici te vergelijken met de poëtischer en ijler opvatting van hun Fransche kunstbroeders. Vakkundig staan zij zeker niet bij hun Latijnsche collega's ten achter, maar ze missen soms de ijlheid en de lichtheid, die juist de grafiek redde van een te nadrukkelijk zwart, zonder het droomerig, fluweelen mysterie te krijgen van een litho van Redon.

In Frankrijk, het land der kleurrijke schilders bij uitnemendheid, is thans een mooie groep artisten, die zich bijna uitsluitend op het zwart en wit toeleggen. De groote Fransche voorgangers Delacroix en Daumier, meesters in de lithographie, hebben goede navolgers gekregen in Luc. Albert Moreau, Boussingault en eenige anderen. Als graveurs zijn hier heel bekend de Pool Joseph Hecht en Laboureur. Hecht maakt veel bladen met allerlei gedierte, zooals buffels, vogels, tijgerjachten, e.a. Het etsen, weleens genoemd „flaneeren op koper", ligt den Franschman uitstekend Hierin toch kan hij zijn puntige geest en gevoel voor maathoudende samenvatting botvieren! Dadelijk noem ik Dunoye de Ségonzac, mijns inziens op dit moment de gevoeligste en verfijndste etser, die Frankrijk bezit, kleur-etsen worden wel gemaakt door Milly Possoz, niet ontbloot van charme, evenals de ijlkleurige litho's van Marie Laurencin, maar te modieus en tijdelijk, om een lange levensduur te verkrijgen. Hierbij sluit zich aan Mariette Lydin, die in kleurets en gekleurde litho's meerdere serie's maakte voor boekillustratie's (Drei-Groschen Oper", „Le Voyage de Marco Polo", de boeken van Henri de Montherland, „Fleurs de Mal," etc.) Een lichtgeaarde charme is aan dit boek niet te ontzeggen, maar daar, waar het tot charme dient te raken, schiet de interpretatie direct te kort.

Gelegenheidsgrafiek, zooals men die zoo veel in Holland, Duitschland en Oostenrijk vindt, bestaat bij de Franschen zoo