is toegevoegd aan uw favorieten.

Het regt in Nederlandsch-Indië; regtskundig tijdschrift, 1896, 01-01-1896

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De heffing van registratierecht is dan ook een zoo moeilijke zaak, dat daarvoor in Nederland zoowel als in Belgie en Frankrijk, een speciaal corps ambtenaren in dienst is en dat niet dan na jaren lange studie kan worden voldaan aan do eischen van benoembaarheid, bij dezen diensttak gesteld.

De wet, eene belasting bevelende van de acten naar haren aard of liever naar den aard van hetgeen zij bestemd zijn om te bewijzen, moet de acten in zekere rubrieken verdeelen en voor elke van deze het recht vaststellen.

Er is nog een andere bron van moeilijkheden.

Telkens doet zich de vraag voor of op eene acte één of meer rechten moeten worden geheven.

Geen artikel, in icélke ivet ook, heeft misschien tot zooveel quaestiën aanleiding gegeven als de nog in Nederland geldende bepaling, die de heffing van meer dan één recht afhankelijk maakt van de vraag, of de acte al dan niet bevat: „des dispositions indèpendantes et ne dérivant pas nécessairement les unes des autres".

Na meer dan 80 jaren gewerkt te hebben, en nadat over zijne uitlegging beslissingen zijn genomen, genoeg om boekdeelen te vullen, geeft het artikel nog altijd aanleiding tot nieuwe quaestiën of tot eene nieuwe behandeling van vroeger geopperde, waarbij niet zelden vroegere beslissingen worden te niet gedaan.

En wie zijn nu de'personen, van wie de wetgever bij invoering van eene belasting als de bedoelde zal vergen, dat zij het recht, dat vaak zoo moeilijk te berekenen is, berekenen?

De ingezetenen van allerlei landaard, Inlanders, Chineezen en Arabieren, zoowel als Europeanen, als zij zelve eene acte opmaken, en anders voornamelijk de notarissen, zoowel zij, die het ambt als hoofdambt uitoefenen als zjj, die het als bijbetrekking bekleeden.

In den regel zal er niemand zijn te vinden, die genoeg studie van het onderwerp maakt, om vertrouwbare adviezen te geven, en zelfs de meest vertrouwbare adviezen kunnen niet beletten, dat er verschil van meening ontstaat, en dat bij voorbeeld