Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lan , het heilig -verbom! (1815), als eene groole Christelijke familie, om, afgezien van den tweespalt der Kerk, de wel des Christendoms tot hoogste wet der \olken te maken. Staatsmannen glimlachten over die ongehoorde taal. De volken dachten aan vrolijke uitziglen. Het heilig verbond verscheen spoedig in zijne werkelijkheid aan andere verbonden van vroegeren tijd gelijk en verdween onmerkbaar sedert 1830. Nogtans is dat onwillekeurig erkende of in de aandoening van een' merkwaardigen tijd vlugtig voorbijgegane ideaal, eene eeuwige waarheid en voorspelling."

Uit een doorloopend verslag, meenden wij, kon men hel best den geest van bovengenoemd werk doen zien. Misschien is wel al te zeer hetgene ons daarin bijzonder in het oog viel, er uit te voorschijn gebragt, met terughouding van veel, dat mede tot het kenmerkende van dit boek behoort. Wij gelooven dit bijna zelve, doch durven vertrouwen, dat onze Lezers, bij veel belangrijks, dat zij overigens daarin zullen aantreffen, vooral toch ook dat zullen vinden, wat ons bovenal daaruit tegemoet kwam en wij dan ook hebben trachten te doen uitkomen. Dikwijls hebben wij de eigen woorden des Schrijvers aangehaald ook daar, waar zulks niet door het gewone teeken (») is aangeduid geworden.

Er blijft nog over in eenige bijzonderheden, behandeling, stijl enz. betreffende, dit werk ecnigzins nader te doen kennen.

Behandeling. Zoo als gewoonlijk worden de groolere tijdvakken in kleinere afdeelingen gescheiden, terwijl de paragraphen, als kleinste onderdeelen, doorloopen. In verhouding lot het overige is de Schrijver

Sluiten