Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat trouwen verloopt nog zoo gemakkelijk niet ! Simon Kapala wil toch graag met de ouders den vrede sluiten. Nog vele moeizame dagen sleepen voorbij aan overleggen en bespreken...

In den echt.

Doch einde goed alles goed, Simon Kapala en Mathilde Madila kunnen in peis het huwelijksbootje in. Wat ? Ze werden zelfs goed ontvangen bij de schoonouders. Veete en wrok zijn uit.

Simon is nu een trouw en moedig katechist. Hij is gelukkig met zijn dappere Mathilde. Vorig jaar werd hun eerste kindje, een meisje, gedoopt.

Het is een zware strijd geweest om Mathilde Madila. De genade heeft het meisje geholpen en haar wil gesterkt. Ze is christin geworden en met den jongen van haar keuze getrouwd. Haar voorbeeld heeft gunstig ingewerkt op vele andere Bayaka-meisjes, die niet meer terugschrikken voor wat moeite en last om hun verlangen naar het doopsel in te volgen... En als de dochters beslist

willen, geven de oudjes gemakkelijker toe.

Enkele maanden geleden bij mijn laatste rondreis ("') had ik het van acht tot tien uur in den morgen erg druk gehad in het dorp van Mkoekala. Eindelijk kunnen we toch vertrekken. Amper op weg, draven er twee meisjes ons voorbij in den motregen. Mijn dragers hoor ik vertellen dat die uit hun dorp vluchten naar de missie. Zoo ? In het dorp zelf waren ze niet te zien geweest... In het volgende dorp aangekomen, verneem ik van mijn gewestelijken katechist haar geschiedenis. Beide meisjes zijn door hun bezitter uitgehuwd aan een veelwijver. Ze willen echter van dien vent niet weten, maar verlangen gedoopt te worden en met een katholieken jongen te trouwen.

Denkt ge dat het gemeend is ? Zullen de bezitters met dit

besluit instemmen ?

— Afwachten, lacht mijn katechist.

(*) Pater C. Penders verblijft voor enkele maanden in Europa.

IHS

Sluiten