Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

cu meer Westersche volken, die met de laai ook dc inborst der Piomeinen hadden aangenomen. Besluiten en handelen is dus ook, wat wij in de eerste eeuwen der Kerk in Italië en Noord - Afrika, waar de Latijnsche Kerk meest bloeide, veel meer aantreffen, dan onderzoeken en ontleden. Tertullianus en cyfrianus waren aan de oude Staatsmannen van Rome gelijk, geenszins aan de Grieksche Wijsgeeren. Zij handelden over Kerkelijke inrigtingen, twisteden niet over den aard des geloofs. Eerst met augustikus in de IV en V eeuw kwam er een wijsgeerig beginsel in de Kerkleeraren van het Westen, en dus ook eerst bij hem vinden wij een eigendommelijk onderzoek en eene diepere voorstelling van het wezen des geloofs. Doch bij augustihus zijn twee wezenlijk verschillende punten in deze zaak te onderscheiden.

Gelijk bij de Grieksche Kerkvaders is ook hem het geloof eene verslandsovertuiging, welke hij als eenc aanneming op gezag en als eene toestemming aan de door God cn de Kerk geopenbaarde _ waarheid overslelt tegen de redenering der "Wijsgeeren en de dwaling der Ketters. Bij hem wordt fides dus ook wel eens leer, en Catholica fides beteekent bij hem algemeene Kerkleer (5). Dit had hy met zijne tydgenooten gemeen; want in de Pelagiaansche twisten komt het telkens voor, dat geloof als het tegenovergestelde wordt genomen zoowel van wijsgeerig

(5) Avgi'ST. Adv. Jud. c. 12: Apud Catholicam fidem novcritis tantum veram esse fidem, perpetuam salutem. Si quis ab ea discesserit atque in liaereticorum errores se tradiderit, ut fugitivus 8ervus judicabitur, non ut filius adoptivus. De pecculo orig. c. 28: In causa duorum hominum , quorum per unum Tcnundati sunius sub peccuto, per alterum redimimur a peccatis, propric fides Christiana subai&lit.

Sluiten