Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te voorschijn treden der Christelijke Kerk op het eerste Pinksterfeest. Gelijk het Christelijk leven in eiken mensch niet als iels plotselijks te voorschijn treedt, maar reeds vroeger op onderscheidene wijze is voorbereid, zoo is het ook in de Christelijke Kerk. Reeds hij het leven van jezus was die vereeniging daar, in welke zich de hoogere geest des levens openbaren zoude, maar die geest zelve was nog niet verschenen. De omgang met den Zoon van God had de Discipelen daartoe wel voorbereid, maar, aan zijne uiterlijke persoonlijkheid blijvende hangen, ontbrak het hun nog aan het bewustzijn van een hooger zelfstandig leven. Eerst na zijnen dood en zijn heengaan van de aarde kon dat, zoo als de Heer het ook den zijnen beloofd had, plaats hebben. Het Pinksterfeest is het punt, waarmede dit aanving; het is daarom het grootste in het menschengeslacht na de ■verschijning zelve van Gods Zoon op aarde, als het tijdstip des begins van hel nieuwe Goddelijke leven in de menschheid, dat, van Christus uitgegaan, sedert door alle eeuwen zich uitgebreid en voortgewerkt heeft, en voortwerken zal, totdat het laatste doel bereikt en de geheele menschheid in het beeld van Christus verheerlykt is. Levendig wordt daarop de gebeurtenis, in verband ook met het Joodsche feest, waarop zij plaats had, voorgesteld. Het spraakvermogen , aan hen, die met den heiligen geest vervuld werden, verleend, wordt, uit vergelijking met hetgeen in den eersten Brief aan de Corinthiërs van het met tongen spreken gezegd wordt, niet van het spreken in vreemde, te voren door de sprekers niet gekende talen, maar van een spreken in hoogo geestverrukking, met eene taal, boven de gewone wijze van spreken ver verheven opgeval. Voor dit ge-

Sluiten