Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schulden afbetaald waren, zich van pure geneugte tweemaal in zijn graf omdraait. — Iets later stroopten ze een weigedanen Mahommedaanschen schoolopziener, die argeloos char roepiya ath ana — zoo maar eventjes dertig frankjes extra — afdokte en zijn gewichtig personnage kwam neerzetten naast mij, in wat ze hier eerste klas noemen, dat is vooraan, nevens den chauffeur.

We draaiden rond Ranchi. Hier werd de bus « geladen ». De Indiërs bezitten een kolossale elasticiteit. Sardienen in hun doosje, gedroogde pruimen in hun kistjes halen het niet bij hen. Daar is geen volk ter wereld met dergelijke persbaarheid. Reizen is plezant en « dicht bij een is warm, ver uiteen is koud, koud, koud >>. Ze kauwen betel en pruimen een blad tabak achter hun kiezen.

Daar zat regen in de lucht en het duurde dan ook niet lang eer de hemelsluizen water goten. Groene rijstvelden bogen dankbaar; ossen sleurden hun ploeg door het slijk van de laag liggende velden; nu en dan sakkerde de chauffeur tegen een geit of een hond, die zijn vaartje stuitte; een passagier zong een airken en de dikke inspecteur — mag ik met uw permissie zeggen wat hij zonder mijn permissie deed ? — liet boeren, wat hier heelemaal niet onbeleefd is, maar een compliment aan het adres van de gastvrouw, als een bewijs dat het diner smakelijk was.

Een zeventien mijlen van Ranchi groet ik in het voorbijrijden Ons Heer te Mandar. Aan den horizon bochelen de bergen en tuimelen het plateau af, het distrikt Palamau in. Hoe meer wij naar het Noord-Westen reizen, hoe meer ik het katholieke leven zie afnemen. Hier en daar rijzen langs den weg grijze Hindoesche tempels en witte moskees met slanke minaretten. Lohardaga ligt daar midden in een heidensche streek. Een klein stadje, waar de goden worden aangebeden en Mohammedaansche handelaars ons volk aftroggelen. Onze Lieve Heer nam er zijn intrek op middernacht met Kerstmis 1931 en steeds is Hij er een schier onbekende. Na een vruchtbaar apostolaat in Jashpur werd Pater d'AIcantara hier geplaatst. Laten wij hopen dat hij door zijn gebed en zijn verstorven leven de bekeering van vele heidenen moge bekomen van Ons Heer.

Peinzend viel ik aan 't dutten en ronkte met den motor mee. Hoelang ons duet duurde, weet ik niet. Ik kon nog juist achter

Sluiten