is toegevoegd aan uw favorieten.

Jezuïeten-missies; maandschrift, 1939, no 34, 01-07-1939

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ontbijt : 6 kilogr. pannekoeken (zonder stroop),

5 kilogr. rijst,

3 kilogr. bruine suiker,

4 bundels suikerriet,

1 /2 pond zout.

Diner : een kar groene banaantakken.

Vieruurtje : zie ontbijt.

Souper : 80 kilogr. gras,

20 kilogr. stroo,

een kar groene bladeren.

En last not least, door den dag een geutje brandewijn of een glaasje rhum : een nummer op zijn menu, waarnaar Joy steeds gulzig uitziet en waarna hij zich de... vingers aflikt.

Eens had zijn oppasser, Saharoeddin, bij vergissing een dubbel rantsoen uitgeschonken. Het koppig drankje zeeg onzen olifant zoo naar de pooten, dat hij daar den heelen dag te dansen stond als had hij een stuk in den kraag.

Het gebeurde ook wel eens, en misschien wel eens meer, dat Saharoeddin uit pure vergissing in een verkeerd keelgat schonk, en dan moest u Joy, met een traan in de oogen — van compassie of van jaloezie ? — zien kijken naar zijn waggelenden mahoet.

Naar het schijnt zou Privita Debi — dat is de lieve naam van de Juffrouw, die Joy tot Calcutta vergezelde — liever dan terug naar huis te wandelen, hier zijn gebleven, en gaarne haar poot hebben verstuikt voor dit speciaal dieet,... vooral voor dat glaasje !

Olifanten, ziet u, houden van sterken drank. Zoo liep verleden jaar een van die wilde hoogheden een dorp binnen. De menschen verdwenen als bij tooverslag. Op zijn wandeling kwam Mijnheer Jimbo voorbij de herberg « In den Witten Olifant ». Hij naar binnen, aan 't vat slurpen ! Toen zwijmelde hij zat naar het bosch, zijn vrienden inviteeren. Heel de bende toen op een drafje naar den Witten Olifant. Ze dronken zich dronken, sloegen alles kort en klein, gaven waard en wijf een paar duchtige oorvegen en liepen heel het dorp plat. Geschiedenis — zeggen ze.

Maar wat ik zeg : Joy Singh zal nog lang dankbaar het overknappen van dien kabel gedenken, om die druppeltjes. Want olifanten bezitten een spreekwoordelijk geheugen — daarmee waren