is toegevoegd aan uw favorieten.

Landbouw en maatschappij; officiëel orgaan van den Nationalen Bond Landbouw en Maatschappij, jrg 2, 1933-1934, no 23, 14-06-1934

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gunstigd! Voor de instelling dezer wet, waar aan we natuurlijk haar verdiensten niet willei ontzeggen, viel een geweldige toename vai het boterverbruik te constateeren, zonder bij zondere propaganda. De inwerkingtreding vai de C.Z.W. vernietigde in één slag die opgaandi lijn inden boterafzet en had tot resultaat dat die lijn veranderde ineen dalende. Het mooiste is nu, dat men den boterpro ducent beschuldigt onvoldoende aandacht t hebben gegeven aan het binnenlandsehe afzet gebied, welk afzetgebied juist door de C.Z.W voor een belangrijk deel aan dienzelfden bo terproducent wordt onthouden. Als het verder waar mocht zijn, dat men ii Friesland voor 60 pet. margarine gebruik! dan moest dat voor dezen Regeeringscommis saris een vingerwijzing zijn, hoe hoog de nooi in Friesland is gestegen! Men eet hier werkeiijl geen margarine uit voorkeur voor het artike of uit voorkeur voor den producent! En als dan ook naar de meening van dei heer Bückmann de binnenlandsehe markt zoo veel beter door onze boterproducenten dien te worden geëxploiteerd, dan verwachten w< óók, dat we op diens steun kunnen rekemei om zoo spoedig mogelijk te breken met he Stelsel, dat aan de margarine op die binnen landsche markt, tegen alle recht en billijkbedi en tegen historie in, de éérste plaats toekent

Vervolg Officieele Mededeelingen. toekenden nogmaals. met klem Uwe Excellentie zouden willen verzoeken, onverwijld maatregelen te willen bevorderen om de prijzen der vette varkens te verhoogen en de afname door de Centrale te bespoedigen, temeer omdat deze lage prijzen een inzinking van de vee- en vleeschprijzen tot gevolg zullen hebben. Tenslotte zouden wij er nog eens den nadruk oip willen leggen, dat het grootere aanbod van varkens een gevolg is van te geringe afname door de Centrale, zoodat o.i. niet de varkensmesters aan sprake! ijk kunnen worden gesteld voor de benarde positie waarin velen hunner verkeeren, doordat ze inde warme zomermaanden met de vette varkens blijven zitten. Met verschuldigde hoogachting, enz. (Afd. Groninger Boerenbond) Onder leiding , van den heer A. v, Bruggen te Warffum hield het hoofdbestuur van bovengenoemde gewestelijke afdseling van Landbouw en Maatschappij een vergadering op Zaterdag 9 Juni in café „De Pool” te Groningen. In aansluiting op de notulen werd uitvoerig stilgestaan bij de regels en de uitvoering van den werkloosheidssteun en werkverschaffing en aanverwante problemen, die volgens de vergadering zoo ten onrechte gebaseerd zijn op steun naar behoefte, zoodat de ijverige spaarder eerst al het bijeen-vergaarde tot zijn levensonderhoud moet aanwenden om voor steun in aanmerking te komen en dus eerst op één lijn moet zijn aangeland met degenen die steeds van de hand inden tand hebben geleefd. Hierdoor wordt gezonde spaarzin gedood en daarmee onnoemelijke schade gedaan aan de karakterdeugden van ons volk. Mét verschillende voorbeelden werd dit geïllustreerd. Als reeds zoo vaak, werd ook thans de betere weg gedacht inde richting van meer werkgelegenheid scheppen inde bedrijven die thans slechts in stand kunnen worden gehouden door zeer lange werktijden door eigen werkkrachten. Plaatsing van meer werkkrachten dooreen deskundige commissie uitgewerkt, wordt door het hoofdbestuur sterk aanbevolen; de vaderiaindsche bodem kan veel intensiever worden gecultiveerd. Daarnaast dient het te werk stellen van werkkrachten bij grondverbeteringen en dérgelijke zooveel mogelijk aangemoedigd door aan minder kapitaalkrachtige eigenaren faciliteiten te verleenen bij het verstrekken der subsidies. Eender hoofdbestuursleden stelt voor te ageeren voor een subsidie op de zichtloonen, waarbij dan de machines zouden stilstaan, welk voorstel werd ontzenuwd door andere leden op verschillende praktische bezwaren. Op verschillende plaatsen zijn zichtmachines bij ui (gebreid en graanbouw onmisbaar vanwege het beperkt aantal mooie dagen die ons klimaat inden oogsttijd biedt. Onjuiste motieven bij een execntie-geval. Een. executiegeval werd in behandeling genomen waarbij de vergadering den induik kreeg dat minder houdbare motieven bij den hypotheeknemer en den notaris om den hoek kijken. Den secretaris werd opgedragen het gevoelen van het hoofdbestuur ter bestemder plaatse ter kennis te brengen. Het dagelijksch bestuur deed diverse mededeeiingen over behandelde aangelegenheden, terwijl de afgevaardigden in het bestuur van den Nationalen Bond verslag deden van diverse bemoeiingen en besprekingen met crisisinstanties en leidende figuren op politiek en economisch gebied. Aan een uitnoodiging om de landbouwweek te Wageningen bij te wonen, waar de regeeringsmaatregelen ten aanzien van de verschillende takken van landbouw zullen worden behandeld, zal door enkele hoofdbestuursleden gevolg worden gegeven. Het petitionnement der Nederiandsche Huisvrouwen. Uit één der afdeelingen was het voorstel gekomen om tegenover het petitionnement van den Bond van Nederlandsche Huisvrouwen aan de regeering een petitionnement van agrarisch denkenden te plaatsen. Met waardeering voor het ingekomen voorstel, waaruit medeleven en werken bij de leden spreekt, acht de vergadering het beter om den uitbouw van den Bond van Boerinnen en Plattelandsvrouwen te bevorderen, terwijl daarbij invloed op de Vereeniging van Nederiandscbe Huisvrouwen zal worden uitgeoefend omdat het gewraakte petitionnement meer zijn oorzaak gevonden zal hebben in kortzichtigheid en wanbegrip dan in vijandige actie. Het rapport-Addens besproken. Nadat de vergadering verschillende huishoudelijke zaken had behandeld en geregeld in verschillende persorganen en artikels aan critiek onderwierp, kwam het rapport van Ir. Addens in bespreking, waarvan de conclusies van dezelfde strekking zijn als hetgeen Land-

bouw en Maatschappij voorstaat. De vergadering wenscht af te wachten, welke uitwerking deze publicatie van de directie van den landbouw op de verschillende bemoeiingen zal hebben, waarover de iandbouwweek wellicht nader licht zal verspreiden. Het margarine-vraagstuk. Het margarine-vraagstuk werd vervol: gens behandeld en het hoofdbestuur was unaniem van meening, dat de strijd tegen de huidige positie der margarine met alle kracht dient aangebonden. De leus zij daarbij niet: „Weg met de margarine”, maar beperking der margarine-produclie tot % deel van thans. Dan zal de boter weer de eerste plaats hebben ingenomen, die ze reeds te lang beeft afgestaan aan haar surrogaat. Speciaal op dit punt voelt het hoofdbestuur zich gedragen door de sympathie van breede lagen van het Nederlanidsche volk, die de tegenstelling: invoer van scheepsladingen waivischtraan etc. en het afmaken vaneen deel der eigen veestapel niet kunnen vatten. De rondvraag. Bij de rondvraag werd er op gewezen dat de regeering voor de te stichten aardappelvlokkenfabriek (en) heel geschikt een of I meer aardappelmeelfabrieken zou kunnen over' nemen. Ook werd mede gedeeld, d!at inde I streken met gemengde bedrijven op enkele plaatsen misverstand is ontstaan met betrekking tot de op den Landdag te Assen ontwik, kelde actie inzake het terugbrengsn van het . vee en de varkens naar de streken waar ze ais bestaansmogelijkheden niet kunnen wor, den gemist. De vergadering wilde nog eens ■ vaststellen dat de historie der bedrijven hier-1 . bij als criterium moet worden genomen. Land-1 bouw en Maatschappij wenscht dus als basis , daarbij een tijdvak voor de crisis, dus voor . 1929. INGEZONDEN, j Antwoord gevraagd s.v.p. lUit het verslag van de rechtszaak tegen den bekenden slager K. Th. Roelofsen te Rotterdam blijkt, dat een belangrijk deel van diens be-j schuldigingen juist of grootendeels juist zijn. Ben van de verschillende zaken, waarvoor hij vervolgd werd, bestemd uit de volgende uiting; „In Nijmegen werd onder leiding van Van Zwanenberg een organisatie in het leven geroepen, welke besloot tot beperking van den uitveer op Engeland. Del prijs der varkens daalde in Nederland hier- ( door zoodanig, dat deze bijna waardeloos werden. Koppen en poolen werden zelfs verbrand, omdat zij niet te verhandelen I waren. Dit neem ik landverraad. En de minister, die dit sancüonneerde, noem ik I daaraan medeplichtig,” Uit het pleidooi van Mr. J. E, W. Duys moet worden gelezen, dat deze bijeenkomst te Nijtoegen inderdaad heeft plaatsgehad met het genoemde doel. De leden van de coöp. j exportslagerijen te Assen en Akkrum hebben ! daarom het recht, een eerlijk en onomwonden I antwoord te ontvangen op de volgende vragen ;| le. Hebben cle coöperatieve exportslagerijen I Assen en Akkrum cp eenigeriei wijze aan I leze besprekingen deelgenomen? 2e. Zoo ja, hebben zij zich tegen het door I Zwanenberg gestelde middel verzet? 3e. Achten zij het juist, dat onze landbouw-1 coöperaties samenwerken roet iemand, die der-1 gelijke middelen meent te mogen gebruiken? | Aangenomen, dat inderdaad bedoelde bespre-1 ungen met het vooropgestelde doel hebben I plaatsgehad.) COöPERATOR. m | ïeacht© Redactie. Er wordt tegenwoordig zooveel geschreven I >ver de crisis en de te nemen maatregelen, dat nen er dit schrijven gerust aan mag toevoegen. Reeds jaren zoeken de geleerden naar een I plcasing, maar zij zoeken waar het niet is e vinden. Zij weten wel, dat het vinden voor en geen voordeel oplevert en zoo spelen ze en beetje voor den domme. Laten de boeren ■ooral bedenken, dat ze een organisatie moeen hebben, waarvan iedere boer lid moet, ifn. Wie geen lid is, laat men links liggen, k durf dan ook voorstellen, een bondsinsigne it te geven, dat gedragen moet worden. •Ik lid is verplicht met woord en daad den ond te steunen. Een tweede, en voorname eisch, is: een Igen pers. Ons blad meet een dagblad weren. Elke aanvraag, elk aanbed plaatst gij i ons blad. Een verkooping of verhuring, niet i ons blad geplaatst, wordt niet door u beceht. Met andere woorden; gij moet de burerpers uit- en onze eigen pers inschakelen, ij weet; een minister is machtig, maar een msgezinde boerenbond met eigen pers is achtiger. Heeft u het zoover gebracht, dan omt de rest wel in orde, te weten; I. Zoo weinig mogelijk invoer van; mar-3rine, boter, vleesch en graan. H. Ruilhandel. 111. Zorg dragen voor een bloeiende inistrie. IV. Loonen en inkomens beneden de 3000 ilden niet verlagen, maar boven dat bedrag, > crisis laten betalen. V. Beletten dat de tusschenhandel met de inst gaat strijken. T oei i ch t i n g. Punt I. Bij weinig, of geen invoer, gaan v producten, zonder die dure ambtenarij■ldverspillerij-maatregelen automatisch in prijs eruit. Punt 11, Moet men een grondstof in ’t buiend koopen, ruil dan tegen boter, kaas, >esch en groenten. Punt 111, Een bloeiende industrie, met goed taalde menschen, die uw boter, kaas, vleesch groenten kunnen koopen. Koop geen auto het buitenland. Loop of fiets liever. Laat hier fabrieken bouwen, waarin Hollanders ■‘"ken. Dan zal de werkloosheid verdwijnen, np bij niemand, die een buitenlander in ’t ■rk heeft. Wees van de punt van je schoen je kruin Hollander. Weet gij dat hier 90.000 itsehers werken in dat mooie, goede, rijke Hand en een goed bestaan hebben? Meet gij, dat de arme menschen nog meer >r de margarine betalen, dan de buitenlands voor uw boter? Weet gij, dat de roar’inetrust in alle landen haar fabrieken heeft? pet gij, dat die heerschers in die margarinest internationale groot-kapitaalkrachtxge

floeren zijn? Als gij dat alles weet, dan snapt ?ij ook wel, waarom dat voor den bond zoo’n zware strijd is. Om daar een bres in te schieten, meet gij met zwaarder geschut komen, tan tot nu toe. Een eensgezinde boerenstand' net eigen pers, moét gij in stelling brengen. Punt IV. Zij, die een inkomen hebben beneden de 3000 gulden, gaan niet naar Rome net eigen auto, maar wonen een Hollandsehe wedstrijd bij, en gebruiken zoo noodig een Hollandsch broodje met Hollandsehe kaas en boter. Zij, die boven de 3000 gulden inkomen hebben, koesteren altijd een voorbelde voor t buitenland en brengen uw zuurverdiende centen naar mondaine plaatsen. Geen boer heeft iets aan die menschen of het moest last zijn. Zoo stond ik eens in ’t Zuiden van Friesland, ineen boschrijke streek, voor een mooie villa, met groot park. Een toevallig voorbijkomende postbode vroeg ik; Wie woont daar? Het antwoordt luidde; meneer een groot grondbezitter, die een paar maai komt, om de pacht van de boeren te innen en dan gaat hij weer naar Zwitserland. Die meneer was geen buitenlander, neen! een Fries. Of het een echte Fries is, laat ik liever zwemmen. Daar gaan dan je met zorg en moeite opgepotte centen naar het buitenland. Weet gij dat er in ’t buitenland, en vooral in Zwitserland heele villawijken zijn, bewoond door steenrijke Hollanders ? Punt V. Een tuinder uit Deventer kreeg voor een kool 3 cent, en een consument in Enschede betaalde 27. Nogmaals zwoegende vrienden; als één man in één bond on een eigen pers. Hoogachtend, J. S. DE VRIES, Assen, Onderschrift. Ofschoon wij niet alle door den schrijver gemaakte opmerkingen zonder meer willen beamen, zoo is er toch veel bij dat de overweging waard is. Tot een dagblad zullen we het wel niet spoedig brengen, AH allen krachtig medewerken, om, nu ons blad een weekblad wordt, het succes daarvan te verzekeren, hebben wij intusschen een stap inde goede richting gedaan. Red. Uit en aan Friesland. Verkooping bij Executie. Eén van de tegenwoordig meest gevreesde uitdrukkingen op het platteland, welke men vroeger zelden of nooit vernam, is de uitdrukking: „Verkooping bij Executie”. Het beteekent in letterlijken zin niets meer of mindU dan iemand de gevolgen vaneen vonnis gerechtelijk doen ondergaan. Is dus door de bevoegde instantie in-gebreke-stelling van den schuldenaar wettelijk Vastgesteld’ dan kan tot verkooping van roerende, zoowel als onroerende goederen, tegen den wil van den eigenaar worden overgegaan. Nu kan het executeeren in drieërlei vorm geschieden. le. Dein gewone omstandigheden meest voorkomende; de openbare executie, krachtens het Burgerlijk Wetboek. 2e. „Vrijwillige verkooping”, welke dan geschiedt z.g.n, vrijwillig, om openbare schandaaluitingen van vrienden en bekenden te voorkomen, doch in werkelijkheid niets anders beteekent dan een verkapte executie. 3e. De tegenwoordig op het platteland meest voorkomende „stille overdrachten”, zeker wel de meest tragische van de drie. Het zijn die gevallen, waarvan niemand anders dan schuldeiseher, schuldenaar en de bemiddelende notaris (die onder wettelijke geheimhouding staat) het komt te weten. In vele gevallen mag de verkooper als pachter blijven wonen, doch voor hoelang? Zal straks, bij' conjunctuurwisseling ten goede, de vroegere eigenaar zijn huurbieding steeds gestand kunnen doen en zal niet de vrije concurrentie (ons tegenwoordig verderfelijk pachtsysteem) hem en zijn gezin tenslotte toch nog van huis en hof doen verjagen? Welk een schrijnend leed is aan deze „stille” voorafgegaan. Hoeveel bange zorgen, gepaard gaande met ongeloofelijk hard en zwaar werken heeft hij zich moeten getroosten, om ten slotte te constateeren, dat men hem geen voldoende gangbare Nederlandsehe munt voor zijn in het zweet des aanschijns voortgebrachte producten wilde uitkeeren, om aan zijn wettelijke financiëele verplichtingen te kunnen voldoen. Betreffende het aantal neemt Friesland een uitzonderlijke positie ten kwade onder de Nederlandsche provincies in. Wanneer wij het aantal openbare verkoopingen van de laatste twee jaar hier in Friesland nagaan, dan is er van de ruim 200 verknopingen met een gemiddelde oppervlakte van 25 H.A., slechts ©en zeer enkele vrijwillig geschied en dan ook nog alleen onder zekeren druk buiten wettelijke oplegging om. Wel waren er eenige vrijwillige verkoopingen wegens sterfgeval of ter voldoening aan de successiewet, doch ook deze worden vaak in onderling overleg met belanghebbenden, voor ombepaalden tijd uitgesteld. En ofschoon de verkoopwaarde van het land, in verhouding tot de huurwaarde nog nooit de hoogte van thans heeft bereikt, denkt niemand er aan zijn landelijke eigendommen vrij-

bekend dat hypotheken werden vergroot, uitsluitend en alleen om buiten het bedrijf om, ei! groote zwier van te slaan, deftige meubilering aan te schaffen, auto’s te koopen, dure vaeantiereizen te maken, enz. Dezulken hebben niet het recht, dat op hun eigendom het executieverbod wordt toegepast. Daarnaast zijn er echter ontelbare wroetende ploeters, die matige credieten hebben genomen, die dag-in dag-uit voor hun behoud vechten en het toch niet kunnen houden. Voor dezulken neme de regeering spoedige maatregelen. Het is hun goed recht. S. VELLINGA. Onze stand op de tentoonstellingen. Vele onzer leden in Drenthe hebben op del verschillende kringtentoonstellingen van het D.L.G. kennis gemaakt met den stand varï Landbouw en Maatschappij. Ook onze Groninger leden, die de groot© Athiltentoonstelling te Appingedam bezochten, hebben zich op de hoogte kunnen stellen van’ het daarin gebodene. En wat wordt er geboden? In beeld wordt gebracht de tegenstelling iri de waardeering van den landbouw gedurende de oorlogsjaren en thans. De tegenstelling in beperking van margarine en boter en de gevolgen van de veestapelbeperking. Voorts wordt op een kaart van- Nederland aan getoond, waar de afdeelingen van onze beweging zijn gevestigd, terwijl de grootte door gekleurde spelden is aangegeven. Verder worden de bondsuitgaven brochures, circulaires en couranten tentoongesteld voor de bezoekers en zoo noodig uitgedeeld. Aan belangstelling ontbrak het tot dusver niet en uit verschillende uitlatingen konden! we opmaken, dat men de teekeningen bijzonder goed getroffen vond. Het is ons een behoefte mede te deden, dat de teekenaar geboren en getogen is in het „land van hei en struiken” en een zoon is vaneen kleinen Drentschen boer. Do geheele stand, aangekleed met onze landbcuwvlag (groen-wit), is dus van top tot teen in agrarisehen geest opgebouwd. Het ligt in de bedoeling om op meerdere tentoonstellingen op deze wijze de agrarische belangen te verdedigen en tevens de uitbreiding onzer beweging te bevorderen. Vijfde Nederlandsche Landbouwweek te Wageningen. Deze landbouwweek wordt telkenjare georganiseerd dooreen commissie, welke is ingesteld door het Nederlandsch Genootschap voer Landbouwwetenschap. Gedurende de dagen 26, 27 en 28 Juni zullen de door de Regeering getroffen maatregelen ter verzachting van de gevolgen van de economische crisis op de verschillende gebieden van landbouw en veeteelt, worden behandeld. Als inleiders zullen daarbij optreden de hoeren: Ir. A. W. v.d. Plassche, Goes; Ir. Swierstra, Utrecht; Ir. Keyser, Zwolle; P. J. van Haaren, Tilburg; G. J. Blink, Wassenaar; H. D. Louwes, Westpolder; Ir. W. D. Oesterbaar), Tjumimarum en Dr. P. J. H. van Ginneken, Bergen op Zoom. De voordrachten zullen gehouden worden inde Hulp-Aula der Landbouwhoogeschool, Duivendaalschelaan te Wageningen. De toegang is vrij voor belangstellenden. Van onze adverteerders. Jubileum „Insulinde”. 1899-1934. De stoomkoffiebranderij en theehandel „Insulinde”, Oude Ebbingestraat 46, Groningen, herdenkt haar zevende lustrum. Deze zaak, die in ’t klein werd begonnen, heeft zich in die 35 jaar uitgebreid tót een modern geoutilleerd bedrijf en werd gevestigd in het perceel Heer©- binnensingel no. 11, doch door den gestadigen groei moest er steeds naar meerdere ruimte worden uitgezien. Door aankoop is „Insulinde” inden loop der iaren eigenares geworden van verschillende perceelen, zocdat er thans voldoende ruimte is, de groote voorraden koffie en fhee te bergen, maar ook om de binnenkomende orders vlug te verwerken. Het geheele gebouw heeft thans een diepte van 70 meter. Moderne machines om koffie te branden, te wegen en te verpakken, staan een staf van 40 man personeel ten dienste, terwijl de administratie beschikt over de nieuwste machines. Niet alleen koffie, thee en cacao verkoopt „Insulinde”. Er is daarnevens een afdeeling, waarin een keur van Oostersche artikelen op smaakvolle wijze is geëxposeerd. De winkel met een diepte van ongeveer 20 meter lijkt een Oostersche zaal. Ter gelegenheid van haar 35-jarig jubileum heeft „Insulinde” een bijzondere reclame op touw gezet. Men zie daarvoor de elders ini dit nummer voorkomend© advertentie.

willig t© verkoopen, daar dit momenteel tot meer dan de helft van den voor enkele jaren geldenden prijs is gedaald. Men hoopt op betere tijden. Wij moeten dan ook profest aanteekenen tegen de meening van de Telegraaf van Zaterdag 2 Juni j.1., waar déze meent dat executies tot nu toe niet op groote schaal voorkomen. Van het aantal openbare verkoopingen (die wegens sterfgeval medegerekend) waren hier in Friesland zeker 95 pet. (inde laatste twee jaar alleen voor deze provincie tot een gezamelijke oppervlakte van ruim 5000 H.A.) onvrijwillig, dus openlijke of verkapte executies. Over het aantal stille executies zijn moeilijk gegevens te krijgen. Dat ze echter vooral den laatsten tijd zeer groot in aantal zijn, kan men constateeren, wanneer men zijn oor slechts bij enkele notarissen te luisteren legt. „Van armoede wordt niemand rijk” schrijft de heer Raemaekers onder zijn zwartkrijt-teekening in hetzelfde nummer van de Telegraaf, op welke voorstelling de boer met een laatste handteekening de exeeutieverkoopaete bekrachtigt, zijn vrouw zich met de schort voor de oogen huilende van de tafel afwendt, doch de hypotheekgeyer onbewogen zit toe te kijken. „Stille executie” staat er boven deze plaat, welk geval, als zoovele andere, o.i. treffend door den heer Raemaekers is weergegeven. Zeker de rentabiliteit van landelijke hypotheken is altijd kleiner geweest dan dat van ander bezit. Maar gaf men het crediet aan den landbouw, in het goede vertrouwen, dat het executiereoht ten dienste stond, om hoofdsom en rente terug te krijgen, zooals de Telegraaf ons wil doen gelooven? Was het ex ecutier e ch t de basis van het iandbouwcrediet en kon daarom de rente lager zijn dan gewoon? Zou deze schandelijke uitdrukking van de Telegraaf op waarheid berusten, hoe diep ongelukkig zijn dan die duizenden hypolheekboeren, die door noeste vlijt en spaarzaamheid met daarnaast geldelijken steun op reeds verworven onderpand, zich bezit probeeren te verwerven, doch dóór oorzaken geheel onafhankelijk van hun streven, zich dit speciale bezit weer zien ontvallen? Blijft niet de Staat garant voor leeningen van Rijk en Gemeenten? Blijft niet de waarde der polis garant voor de richtlge nakoming der verplichtingen van polishouders? Blijft niet de waarde vaneen huis of andere vaste goederen garant voor verplichtingen door hun eigenaar aangegaan? Waarom geldt alleen voor den landbouw het executierecht als basis voor de hypotheekverleening en is voor alle andere gevallen de waarde van het onderpand als basis aangemerkt? Moet nu alweer de landbouw een uitzonderlijke positie innemen en bij al het andere ten achter staan? Wij noemen de conclusie van de Telegraaf op zijn zachtst uitgedrukt „onjuist” en meenen dat bij alle hypotheken de waarde van het onderpand als basis voor de beleening moet geiden, dus ook voor den landbouw. En het is plicht van lederen Nederlandschen staatsburger (dus ook en Tnisschien wel inde eerste plaats van de Redactie van de Telegraaf) om mede te werken, dat de onderpanden bij hypotheekverleening hun waarde behouden, opdat niet door oorzaken buiten den wil van den hypotheekhouder om, van bet executierecht behoeft te worden gebruik gemaakt. Dit laatste geldt zeer zeker ook voor de verleende landelijke hypotheken. Dat zoovele plattelanders met het executiezwaard worden bedreigd, vindt zijn oorzaak hierin, dat de belooning van hun arbedd totaal onvoldoende is, om hen in staat te stellen op behoorlijke wijze aan hun verplichtingen te voldoen. Eerst wanneer deze belooning ten goede is gekeerd, mag men in gevallen, waarvoor dan gegronde aanleiding beslaat, van bet executierecht gebruik maken. Deze belooning nu is feiteiijk de spil vvaar alles om draait. De heer Smid heeft het op den landdag te Assen zoo juist gezegd: „Het gaat er niet om, wat de landbouwer meer ontvangt dan de z.g.n. wereldmarktprijs, maar wat hij te weinig ontvangt o m d en landbouwarbeid be I oo n d te zien op denzellden voet als dien van andere groepen, die hunne belooning aan aanpassing aan de wereldmarktprijzen hebben weten te onttrekken. En dan komt de landbouwende bevolking nog ontzettend veel te kort”. En juist dit tekort te doen opheffen is het streven van ~Landbouw en Maatschappij”. Wij zijn principiëele tegenstanders vaneen algemeen executieverbod, doch zoolang men niet in staat schijnt te zijnde prijizen op zoodanige hoogte te stabiliseeren, dat aan redelijke verplichtingen kan worden voldaan, zijn wij voor een executieregeling inden geest als de crisispachtwet. leder geval kan dan afzonderlijk worden behandeld. Worden dan die credietgevers door het niet executeeren met ondergang bedreigd, dan dienen ook hun belangen niet uit hel oog te worden verloren. Er zijn natuurlijk gevaEen waar de cradietneroer op roekelooze wijze misbruik van de ruim© kapitaalmarkt heeft gemaakt en op zulke gevallen mag geen executieverbod van toepassing zijn. Er zijn ons hier in Friesland enkel© gevallen