is toegevoegd aan je favorieten.

Utrechtsche studenten almanak voor ..., 1853, 1853

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zoo gingen ze naar van Houten, en hoe meer ze naderden, hoe minder de kans voor Nol werd om te ontsnappen. Hij liep dus als een galeiboef tussehen zijne vrinden voort.

Een luid hurrah begroette hem toen zij boven kwamen.

«Braaf van Beugel!” riepen allen, «dat hadden we wel gedacht dat je komen zoudL Daar ga je.”

Een paar uur daarna bragten de vrinden mijn neef t’huis

Den volgenden dag kreeg oom een brief van denbeer Evert, Mr. Loodgieter te Utrecht, met een lang verbaal van ’tgeen met den beer Arnold van Beugel, kommensaal van gemelden Loodgieter, op den vorigen avond bad plaats gehad.

Ten gevolge van dien stortte mijne tante heette tranen en ging zij zelve naar Utrecht om, ware bet mogdijk, den verloren zoon nog terug te brengen.

Zij ontdekte echter gelukkig dat Nol nog niet verloren was en bewerkte eene verzoening tussehen hem en zijn ploert, mits conditie en op plegtige belofte dat zoo iets nooit meer zou voorvallen.

Door bet boven verhaalde kwam Nol echter meer in