is toegevoegd aan uw favorieten.

Utrechtsche studenten almanak voor ..., 1855, 1855

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Verduren moest; dat eens ’t genot

Van levensvreugd haar was geschonken,

Dat zij niet immer bij dit woud

Den lijdensbeker had gedronken :

’t Is Emma, die uw oog aanschouwt.

O zij had veel en zwaar geleden

Sinds zij naar Java w'as gebragt,

Zij had een harden strijd gestreden.

En vaak in tranen en gebeden

Geheele nachten doorgebragt.

Zij kende een’ schoonen levensmorgen ,

Waarin geen wolk van bange zorgen,

Eén’ zonnestraal verduisterd had.

Maar eer de middag neer kwam dalen,

Verborg een nev’lendoers die stralen.

En wierp een schaduw op haar pad.

En thans? Eeeds was een tweetal jaren

Haar over ’t jeugdig hoofd gevaren.

Sinds zij voor ’t eerst den grond betrad

Van ’t land aan de overzij der baren;

En wat verrezen voor haar’ geest

Nu droeve beelden van ’t verleden.

Nu zacht, dan stormend opgetreden!

Wat was haar lijden veel geweest!

Zij had in hoog gevierde kringen

Geschitterd in den glans van jeugd