is toegevoegd aan uw favorieten.

Utrechtsche studenten almanak voor ..., 1857, 1857

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

spoedige bevordering, eene brave echtgenoote waren zijn deel geweest. Waar hij ook gedurend zijn bewogen leven mogt geroepen worden, zijne gade had hem blijmoedig gevolgd. Dreigde er zorg of kommer dan fluisterde hare stille trouw een woord van bemoediging, en hare zwakke hand hief hem op tot zijne gewone vastberadenheid en oude kracht. Beider dierbaarste goed, was hun eenige zoon Joan. Zorgvuldig werd zijne ontwikkeling gade geslagen. Wat de knaap, goed’s, schoon’s en heilig’s in zijn hart bewaarde, was daar door de zorg zijner moeder neêrgelegd. Zij had zijne dikwijls losbarstende drift gebreideld, soms streng gestraft. Zij had op den bodem van zijn hart eene vonk van hartstogtelijke gevoeligheid zien gloren, die hare zorg niet vermogt uit te blusschen. Met stil vertrouw'en had zij daarom het, voor indrukken van buiten zoo ongemeen vatbare, zoo ligt te verrassen hart van haren zoon, bewaakt en geleid. Onder deze leiding was Joan opgegroeid. Een glimlach van vaderlijke trots, mogt de Eitmeester zich somtijds niet ontveinzen, als zijn oog viel op de flinke gestalte van zijn zoon, ernstigen vreugde woonde er in zijn hart, als hij hem een argeloos gemoed, een edelen ijver voor wat schoon en goed was, zag aan den dag leggen. Mogt hij soms met dweependen geestdrift getuigen, wat heerlijke taal zijne uitverkoren zangers hem vertrouwden, de Eitmeester stelde dit op rekening van ’t bruischende bloed der jongelingsjaren, van zijne ligt te roeren ziel.

Met heel zijn hart hing Joan aan zijne moeder, en