is toegevoegd aan uw favorieten.

Utrechtsche studenten almanak voor ..., 1858, 1858

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het dansende deel van Mijnheer van walden’s gasten verspreidde zich langzaam door de overige vertrekken.

Aan den arm van haren neef begeeft zich Freule laura naar eene sofa. Er is in de buiging, waarmee beiden voor eenige oogenblikken van elkander afscheid nemen, ietwat familiaars, dat een drom van heeren, die steeds om Freule latjea heen gonzen, den ernstigen diplomaat, met zijne nobele trekken en fiere houding, gaarne kwalijk zou willen nemen. Want Freule Laura regeert sinds anderhalf jaar als koninginne, op alle plaatsen waar zij hare gelijken ontmoet. Schoonheid en rang beiden, hadden haar die kroon van den beginne verzekerd.

Van der lee was nog op dezelfde plaats waar zijn buurman hem had aangesproken. Mijmerend, bijna somber, had hij de paren de danszaal zien verlaten. Maar geheel anders werd zijn blik, toen hij Freule laura tegenover zich gewaar werd.

De gloed van den hartstocht was er niet in te speuren.

Ook sprak er de bewondering der liefde niet uit.

Het was de verecring van den kunstenaar.

Freule laura had, een weinig vermoeid, het hoofd tegen den zachten purperen rug der sofa gevleid. Witte en donker-roóde herfstrozen geurden rondom haar. Hoewel alle de vertrekken met de kostelijkste bloemen gecierd waren, geen plekjen zoo smaakvol getooid als dat, wat zij gekozen had.

Arme bloemen!

Ze hadden eene gevaarlijke mededingster, ’t Was of