is toegevoegd aan uw favorieten.

Utrechtsche studenten almanak voor ..., 1859, 1859

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

weer het woord , en geeft den jongeling, steunende op eigen ervaring zijn’ besten raad, kort en krachtig, wetende, dat dit het zekerste middel is, om zijne woorden blijvende te maken. De moeder herhaalt nog éénmaal de huishoudelijke lessen, die zij hem bij herhaling reeds had meêgedeeld, nog een enkel hartelijk woord van moederliefde en moederzorg, en ook zij heeft blootgelegd, wat haar op ’t harte lag. De stilte, zwijgende maar veelbeteekenende getuige van wat daar omgaat in het hart, wordt alleen nog afgebroken door den vader, die den laatsten beker laat rondgaan, en onder een’ krachtigen handdruk zijn’ zoon het afscheid toedrinkt met de hartelijke woorden : „Beste jongen ! gij, die onze eenige hoop zijt, de steun van onzen ouderdom, wees de vreugde uwer ouders, denk aan God, en vergeet ons niet 1" —’t Was een kort woord, maar het miste zijnen indruk des te minder, evenmin als wat er op volgde – de kus eener moeder, – cene kus , die moer zegt, dan tal van woorden, waarvoor ’t gemoed te vol is.

En morgen , nadat de knaap nog éénmaal zijn gevoel in een roerend afscheidslied aan zijn geliefkoosd instrument heeft toevertrouwd, (benijdenswaardige gave !) nadat hij zijn’ vader nog éénmaal de hand heeft gedrukt, en zijne moeder nog eens vaarwel gezegd, gaat hij, den traan onderdrukkende, die opwelt in zijn oog; – en nadat vader en moeder hem den naasten hoek hebben zien omslaan, keeren zij in tot het huis, waar het stiller is dan ooit.