is toegevoegd aan uw favorieten.

Utrechtsche studenten almanak voor ..., 1861, 1861

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Teu gevolge van dit alles had dan ook Frans er* hagen , eenige zoon van den gepensioneerden kolonel , eindelijk aan zich-zelven de verschrikkelijke bekentenis durven afleggen, dat hij smoorlijk op haar verliefd was. Mevrouw Verhagen , die dit reeds lang opgemerkt had – het moederlijke oog ziet zoo ver – trachtte nu haren zoon zooveel mogelijk bij te staan, en wel door hem bij Dora op alle mogelijke wijzen te verheffen en te prijzen, iets, dat zoo als welligt sommige mijner lezeressen bij ondervinding weten, meestal de tegenovergestelde uitwerking heeft. Zoo ging het ook hier; Dora hegon den surnumerair bij de Posterijen onuitstaanbaar te vinden , en Frans Verhagen, thans verliefd , begon in Dora’s bijzijn zoo mogelijk nog beschroomder en vervelender te worden dan hij ooit geweest was. Zoo vinden wij hem dan ook thans weder zoo digt mogelijk aan een der ramen geplaatst, zijne aandacht verdeelende tussehen de voorbijgangers, de courant, welke hij in de hand heeft en Dora, op wie hij nu en dan een vlugtigen blik werpt. » Och ’t is een goede jongen had Dora tegen ecne harer vriendinnen gezegd en als mejufvrouw ïheodora Maria Bruning met een naauwmerkbaar sehouder-ophalen en minachtend glimlachje, zulk een oordeel uitspreekt over iemand , «laat hij dan maar naar huis gaan en aan zijn’ familie zeggen dat ’t totaliter mis is" , zoo als mijn conrector op dc latijnsche school zaliger gedachtenis plagt te zeggen , als door eene slechte vertaling Virgilius of Horatius nonsens scheen ggzegd te hebben.