is toegevoegd aan uw favorieten.

Utrechtsche studenten almanak voor ..., 1861, 1861

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

des geluks werd verguld, begon zijn oog helderder te staan , werd zijn omgang aangenamer, en hij zelf een geheel ander mensch, die nu de wereld niet meer ontvlugtte, maar de conversatie opzocht. Hij had geleerd , en besloot nu zooveel mogelijk zijn gebrek te herstellen.

Intusschen waren 6 studenten-jaren daarheen gesneld, en hij besloot nu nog een tweetal jaren te Delft te gaan studeren, om dan als ambtenaar naar Indië te vertrekken. Voor evenwel dat besluit genomen werd door onzen vriend, en wij hebben hem immers lief gekregen, behoef ik u niet te zeggen , dat zijne hope vervuld was geworden, dat de schoonste droomen zijner jongelingsjaren tot werkelijkheid waren overgegaan .... Volg mij en zie ! ... .

Het is weder avond en wel een die volkomen gelijkt op dien, waarvan de herinnering Henry zoo levendig was bijgebleven. Herkent gij dat prieel niet met die geurig bloeijende heesters en bloemen er om heen ? met die schilderachtige wolken er boven , met die zonnig warme lucht, die alles vervult ? Maar het gezelschap daarbinnen is niet zoo talrijk als vroeger. Henry zit daar thans met Marie, de aangebedene zijns harten; hij heeft haar handje genomen en het biedt geen weerstand, maar blijft rusten in de zijne.... liij fluistert haar iets toe , en terwijl haar madonnakopje zich buigt en de neervallende lokken eenen traan Van weemoedige herinnering, die in haar helder oog