is toegevoegd aan je favorieten.

Utrechtsche studenten almanak voor ..., 1865, 1865

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verwelkomd: rector verhaalt waarom men vergaderd is op hoog bevel vertrekt de pedel, en verschijnt eenige oogenbbkken later (en dit is ’t verrassendste wat een vertegenwoordiger ooit in staat is qualitate qua te praesteren!) met een sleep gesuperdiabamboliseerde jongens achter zich de oudere zonen van mejulfer minbrta van Utrecht stampen, schreeuwen en razen, en zingen subiet daarop een plegtig lö vivat —’t is verheven, zegt rector, en speecht; sommige niet-leden der sociëteit wrijven bij die gelegenheid van genot in hunne handen men hoort allerlei dwaze namen lezen en nu.... „atque nunc .. . . De plegtigheid heeft diep in de gemoederen getast, daarom zingt men lö vivat en houdt een woesten wedren naar de uitgangsdeur, om verder met fakkels en muzijk een paar straatjes rond te kuijeren

Met dat al ben je weer akelig aan ’t hollen en doorslaan, zei mop, die van ongeduld nagels zat te eten; adrem! Wel, mijn beste meneer! we spreken hier over niets anders dan stof tot geschrijf. Ja, voor de menschen van uw kaliber, die kunnen wel een boekdeel met zulke nonsense vullen, zei teem maar iedereen is bij toeval geen hypochondrist: en, zei TEEM, wat ge daar van de vertegenwoordigers zeidet is heelemaal mis of ze niet meer te doen hadden! Ja, zei kip, faculteits-vergaderingen leiden, die zoo ééns in de twee jaar voorkomen, dat ’s al. Dat er toch nog altijd sinds een paar