is toegevoegd aan uw favorieten.

Utrechtsche studenten almanak voor ..., 1866, 1866

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zeker zucht in diepen weemoed

De Engel der onsterflijkheid

Boven ’t graf van dien rampzaal’geu

’t „Adles, alles ijdelheid!”

Neen! niet in ’t verganklijk heden

Zoeke dan ons rustloos oog

Naar den schat, die nooit vergaan zal

Want die schat herust omhoog.

„Hoog, omhoog! het hart naar boven!

„Hier beneden is het niet!”

Dat is ’t lied van ’t stil geloove.

Dat zij eens ons stervenslied.

Wat er wegzink’ om ons henen.

Wat in ’t leven ons ontval!’:

God, mijn God zal eeuwig leven,

Koning zijn in ’t groot Heelal.

Hij, die steden zag verrijzen,

Waar nu ’t oog slechts graven ziet.

Hij, die eeuwen weg zag zinken,

Werelden vergaan in ’t niet,.

Hem geef ik mij veilig over.

Hopend op een zalig lot;

Want die Magt’ge is mijn Maker,

Is mijn Vader en mijn God.

M.

4