is toegevoegd aan uw favorieten.

Utrechtsche studenten almanak voor ..., 1867, 1867

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lagclien, toen zij den groen, in vier en twintig imr zoo volkomen getransformeerd, met fleren tred zag voorbijgaan, trotsch (het was hem aan te zien) op den pas verkregen titel van Student, en op zijne plaats tusschen die twee rijen van fakkeldragers. Zie, hij zwaaide met zijn stok, als of hij heer van gansch Utrecht en Commissaris van den optogt was. Onze schoone kijkster vergaf hem echter gaarne dat weinigje trots, en vond dat het in allen gevalle beter was zoo met zijn stok te zwaaijen, dan zoo herhaalde malen eene flescli de reis van den zak naar den mond te laten doen, zooals zij wel van anderen zag. Zeker was het, dat de gewezen novitius geen kwaad figuur maakte, met zijn pet een weinig scheef op den zwaï'ten krullebol, den jas stijf digt geknoopt en den stok als wapen in de hand, zoodat het mij volstrekt niet verwonderen zou, als onze schoone dien nacht van het haar ongewone gezigt van den optogt droomde. De figuur van Frits, zooals hij daar boven zijne gelukkige lotgenooten uitstak, is dan zeker wel eene der duidelijksten geweest.

De jongstudent legde zich dien nacht, of liever vroeg in den morgen, een weinig beneveld ter ruste en droomde niet van zijn overbuiirtje, maar enkel van fldeliteit, joligheid, een vrolijk studenten leven etc.

Zoo was Frits dan nu student. Welk eene verandering; van gymnasiast, van schooljongen, volkomen vrij man te worden! En vooral een student van het eerste jaar heeft volstrekt geene banden. De professoren kennen hem nog niet, en kunnen hem dan ook nog