Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kleedde de naakten, bezocht en troostte de kranken en besteedde zijne teederste zorgen aan gebrekkigen en weezen. Het is ongeloofelijk, met welke oplettendheid de H. bisschep deze oefeningen van menschlievendheid en barmhartigheid verrichtte. Hij scheen onvermoeid. Wanneer hij dagen en nachten, als een moeder, voor de zijnen had gearbeid en gesloofd, nimmer putte een liefdewerk zijne krachten uit. Te recht was de Heilige overtuigd, dat al hetgeen hij ter ondersteuning van noodlijdenden besteedde, op hooge rente werd uitgezet bij God den Heer. Daarom duldde hij in zijne woning geen onnoodige versierselen of ijdel vertoon. Maar nog verder was de gruwel der gierigheid van zijn onbaatzuchtig hart verwijderd. De aardsche goederen en al wat de wereld aan hare dienaren schenkt, kon alleen zijn diepe verachting wegdragen: want terwijl zijn lichaam noch op aarde leefde, streefde zijn geest voortdurend opwaarts naar de goederen des hemels ‘).

Kortom, de H. Eadboud was niet tevreden met de wet des Heeren in zijn hart te overwegen, hij legde hare voorschriften getrouw ten uitvoer. O welk een stralenkrans van deugden versierde de slapen van dezen herder der TJtrechtsche kerk! Neen, de H. Radboud was niet eene der minst schitterde parelen aan de kroon der grijze stedenkoningin van Nederland. Duizendwerf gelukkig de bisschopstad, die zulke mannen op haar doorluchtigen zetel verheven zag 1 Radboud was de overwinnaar van zicbzelven, de leeraar der liefde, de beoefenaar der kuischheid, de weldoener der armen, de vertrooster der bedrukten, de onwrikbare hoop zijner geestelijkheid, de onvermoeide steun zijns volks, in

‘) Vita St. Radbodi, cap. 6. Migne, Tom. 132. col. 543,

Sluiten