Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ternaauwernood in een bootje naar Kampen ontsnapte.” i) ’t Wijste was nu maar vrede te sluiten, zooals geschiedde op 29 Sept. 1297. »De woelzieke mijtervorst had echter spoedig berouw over hetgeen hij had aangegaan en besloot opnieuw zijn geluk met de wapenen te beproeven.” 2)

Doch »een opstand in het Sticht verijdelde het doorzetten zijner heerschzuchtige oogmerken op Holland ... Men vermoedt dat hij het misnoegen der stad Utrecht en van vele Stichtsche edelen door de gestrengheid had opgewekt, met welke hij de wetten handhaafde en die leengoederen terugeischte, welke naar zijn oordeel aan de Utrechtsche kerk vervallen waren .... Thans was het ongenoegen tot dien graad gestegen, dat bisschop Willem door Jacob van Lichtenberg burgemeester van Utrecht .... gevangen genomen en geruimen tijd .... in hechtenis gehouden werd. Het landvolk bevrijdde hem eindelijk. Hij begaf zich toen naar Overijssel en vandaar naar Rome, om zijne waardigheid in handen van paus Bonifacius VIII neder te leggen, teneinde de rust en vrede in het Sticht te herstellen. Of deze edele beweegreden hem inderdaad bezield hebbe, zou men zoowel uit zijne inborst als uit hetgeen weldra gebeurde, mogen betwijfelen. De H. Vader .... wees .... de begeerte des bisschops. . . . van de hand en gelastte den bisschop van Munster, hem in het bedwingen zijner vijanden behulpzaam te zijn. Willem keerde tegen den herfst (van 1300) herwaarts terug en begaf zich eerst naar .... Overijssel.” ■") Hier begint het laatste bedrijf van het

Arend, a. w. bl. 395.

2) Arend, a. w. bl. 396.

3) Arend, a. w. bl. 411—2.

Sluiten