Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dese weerdige vader was seer sober ende graue spyse nemende. Ende vake plach hij over maeltijt sine clacie te maken van dien dingen, die na deser tijt gheschien sullen, als van der blijschap des hemelschen vaderlants, van den pynen der hellen, van den ordel ende van der uren des doets, alsoe dat hij dicwijle ende die mit hem ten eten seeten alsoe vermaket worden mitter graden des Heiligen Geests uytten woerde Godes, dat sij niet veel en achten op die 118'’. uytwen- (fol. iiB'') dige spyse, soedat in hem vervollet waert, dat onse lieve Here secht ynt heilige ewangelio; „Die mensche en levet niet allene bij den brode, mer bij eiken woerde, datter giet uytten monde Godes” i).

Sine getijde plach hij mit soe groter vuericheit toe leesen, dat hij hem daertegen verblijde. Op ene tijt vrachde hij lohannes Brynckerinck, of hij oec wal verstonde wat hij leese, als sij hoer getijde toe samen leesen. Doe sechde lohannes oetmoedelic weder: „Hoe solde iet verstaen, alst my niement en leert?” Doe sechde meyster Gerijt: „My invloyen alsoe vele verborgenre synne uytten psalmen, die mij inwert trecken, alsoe dat ie gene zwaerheit en voele in den leesen, mer ie heb der grote genoechte in” 2). Hieruyt mach ll9''- men marken, mit hoe groter andacht (fol. 119*) des herten dese weerdige man sine getijde laes, daer hij soe grote zueticheit uyt toech.

Hij was seer vlitich, hoe dat hij sinen discipelen mochte inprenten die rechte duechden ende een stervende leven. Ende seer vuerich weeren sij onderlinge malkanderen toe vermanen ende mynlic toe bestraffen

1) Matth. IV ; 4.

Bibl. roy. M. S. nO. 8549—'59, fol. seq. (A>éd. Arch. voor Kerkgesch., N. S., dl. I, afl. 3, ’s-Gravenh. 1901, blz. 325).

ARCHIEF XXVII.

27

Sluiten