is toegevoegd aan uw favorieten.

Wetenschappelijke bladen, 1907 (4e deel) [volgno 1]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

40

HET PLATINA.

Het district Tagil 28856 kilogram

v ii Goroblagodatski . 496 „

dus jaarlijks gemiddeld 1467,6 KG. Het maximum leverde het jaar 1840, namelijk 3450 KG. Na dien tijd ging de productie aanmerkelijk achteruit; in 1845 houdt de regeering geheel op met het slaan van platinamunt en daarop volgt een scherpe crisis. In de acht jaren van 1845 tot 1853 worden slechts 678 kilogram geproduceerd en in 1854 houdt de productie, bij gebrek aan vraag, bijna geheel op en wordt het kostbare metaal alleen als nevenproduct, ongeveer als noodzakelijk kwaad, bij de gouddelving beschouwd. In 1855 wordt het minimum bereikt, daar dat jaar slechts 1 pud of 16,4 kilogram oplevert. In de daaropvolgende jaren begint er vraag te ontstaan en nu gaat de verbetering vrij snel; de kostbare eigenschappen en de groote waarde van het metaal waren eindelijk in West-Europa op prijs gesteld en weldra (1857) daagt in den Oeral een machtig kooper op, in de gedaante van de veel gesmade Engelsche firma Johnson en Matthey, die zich echter jegens de platina-industrie hoogst verdienstelijk gemaakt beeft. Zooals wij zagen, bevond juist omstreeks den tijd, dat deze firma optrad, de platina-industrie in den Oeral zich in den treurigsten toestand; de groeven waren verlaten en de arbeid gestaakt. Met een volkomen inzicht in den stand van zaken, wendde Matthey zich tot de vorsten Demidoff-Sandonato, de eigenaars van het district Tagil, dat toen het rijkst aan platina was, en wekte hen op tot heropening der platinagroeven, hij bood hun een prijs, die met het oog op de omstandigheden aannemelijk was en sloot een contract af, waarbij hij zich verbond al het platina te koopen, dat in de volgende jaren gewasschen zou worden. Hoe wenschelijk zulk een verdrag voor de eigenaars was, en hoe voordeelig de hun geboden prijs hen voorkwam, ziet men daaruit, dat reeds binnen korten tijd een sterke vermeerdering in de productie ontstond, zoodat deze weldra de hoeveelheid overtrof, die in de jaren, waarin Rusland het platina als muntmetaal gebruikte, gewonnen werd. Reeds twee jaar nadat het contract gesloten was -- 1860 — levert Tagil alleen