is toegevoegd aan uw favorieten.

Wetenschappelijke bladen, 1907 (4e deel) [volgno 1]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

52

SALOMÉ IN DE LITERATUUR.

verdere lotgevallen van Salomé vastgeknoopt en die van het afgehouwen hoofd, dat volgens de officieele lezing van het uMartyrologium Eomanum" naar Italië werd overgebracht en te Rome in de kerk van den II. Sylvester opgenomen.

Zoo laat Jules Laforgue Salomé het hoofd in de Doode Zee werpen, waarbij ze een misstap doet, in een afgrond stort, in duizelingwekkende vaart, met ingedrukten schedel, van rots tot rots geworpen, uitzinnig van angst, een als nooit eindigenden doodstrijd van een uur lang doorleeft, terwijl het hoofd van den martelaar op het water der zee drijft als een phosphoresceerende bol. . .

Maar Laforgues woordkunst is m.i. niet zoo indrukwekkend als het eenvoudig verhaal van Salomé's dood volgens de visie van een monnik uit de 14e eeuw, wiens mededeeling Maurice Vaucaire in een gebedenboek in de parijsche Bibliothèque .Nationale vond:

»Zij had zich in het hoofd gezet in den winter op reis te gaan en moest daarbij eene rivier overgaan, die door de hevige vorst met een doorgaande ijskorst bedekt was.

Om den overkant gemakkelijker te bereiken, wilde ze te voet gaan, maar nauwelijks had ze het midden der rivier bereikt, of door Gods beschikking scheurde het ijs en viel ze er tot aan den hals toe door. In haar nutteloozen strijd om zich aan het gevaar te onttrekken, bewoog ze onderlijf, beenen, voeten. En zoo danste ze, ditmaal niet op den grond maar in het water, en haar boosaardig hoofd, door de koude verstijfd, werd van den romp gescheiden, nu niet door het zwaard maar door een ijsschots, een schouwspel, dat bij de aan den oever staanden de herinnering aan hare misdaad herleven deed.

Evenals de schrijvers hebben ook de schilders van ouderen en nieuweren tijd, van Ghirlandajo af tot Gustave Moreau toe, niet alleen de danseres maar ook en vooral het jonge meisje met het bebloede hoofd voorgesteld. Rn Salomé was dan meestal de jonge maagd met het argelooze gelaat van onbewust verleidelijke schoonheid. Die liefelijke schoonheid en de versteende trekken van dat bloedende hoofd