is toegevoegd aan uw favorieten.

Wetenschappelijke bladen, 1910 (3e deel) [Inhoudsopgave]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ÜE STRIJD TUSSCHEN HET OOSTEN EN HET WESTEN.

55

toen de voorhoede der Aziaten, de legers van Lydië, hun optnarsch naar het westen aanvingen, omvatte Europa feitelijk weinig meer dan de kusten der Aegeïsche zee, Hellas, Sicilië, Creta, Cyprus en het schiereiland Italië en zelfs was in sommige deelen van dit beperkt terrein de beschaving nog uiterst gering. Lydië bleek niet sterk genoeg om de Aziatische Grieken te overwinnen, maar toen Perzië in het strijdperk verscheen, was het met de glorie van Ionië gedaan en de stroom der Aziatische veroveringen rolde schier ongehinderd voort, totdat in 480 het genie van Themistocles hem van de golf van Salamis naar de kusten van den Hellespont wist af te keeren. Gedurende anderhalve eeuw werd op de westelijke kust van Klein-Azië de worsteling gestaakt: de macht van Perzië was te groot om door een verdeeld Hellas getrotseerd te kunnen worden, maar na verloop van dien tijd deed Europa onder den machtigsten veroveraar der oudheid een reuzenstap vooruit. In tien jaar tijds was de Perzische reus geveld, om nooit weer op te staan en was het Grieksch-Macedonisch leger tot Indië doorgedrongen, nadat het op zijn tocht vele rijken had ten onder gebracht, die aan latere geslachten eeuwen van strijd gekost hebben. De redenen te bespreken, die aanleiding gegeven hebben tot deze snelle overwinningen van Alexander den Grooten behoort niet tot onze taak; de geschiedenis daarvan vult de roemrijkste bladzijden der Europeesche geschiedenis.

Ongelukkig ging die glorie spoedig verloren : nauwelijks was de held van Macedonië overleden of de grenzen van zijn rijk begonnen angstwekkend in te krimpen; de bekwaamste van zijn opvolgers moest zijn onvermogen erkennen om de verst verwijderde gewesten te behouden en gedurende de twee volgende eeuwen werden voortdurend de grenzen in het voordeel van Azië verplaatst. Van de Atrek tot Demavend, van Demavend tot Zagros, en van Zagros tot de Euphraat drongen de Parthen onder hun krijgshaftige koningen steeds vooruit, terwijl de afstammelingen van Seleucus in de buurt van Antiochie om het treurig overschot van het rijk van hun voorvaders streden. Het Judea der Makkabeërs, een ultra-Aziatisch rijk, streed met roem