is toegevoegd aan uw favorieten.

Wetenschappelijke bladen, 1906 (3e deel) [volgno 2]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

446

ANTONIUS EN CLEOPATRA.

op dit tijdstip Cleopatra dringender werd in hare eischen. Plutarchus verhaalt (hoofdstuk 56) dat Cleopatra, die wel begreep dat Octavia haar het hart van Antonius kwam betwisten, hartstochtelijke liefde voor hem aan den dag legde door hem teeder aan te zien, tranen weg te wisschen in zijne tegenwoordigheid, en weinig voedsel te gebruiken om toch maar te vermageren. Vooral toen hij opnieuw naar Medië vertrok. Door hare aanhangers werd hij toen zoozeer bewerkt en zelfs bevreesd gemaakt voor zelfmoord van haar, dat hij naar Alexandrië terugkeerde en zijn militaire plan liet varen, hoewel hij wist dat de vorst van de Parthen in zijn land met opstand had te kampen.

In deze voorstelling is veel waarschijnlijks. De vrouwen zouden in de politiek niet zulk een groote rol spelen en gespeeld hebben, indien hare tranen en glimlachjes niet zoo vaak de geheimzinnige macht bezaten, redeneering en berekening te versterken en somtijds te vervangen, zelfs bij staatslieden.

Bovendien gold Antonius voor iemand, die zich gemakkelijk door vrouwen beheerschen liet. Het is dus geen wonder, dat Cleopatra, de sluwe en handige en meer en meer invloed op hem verkrijgende, van zulke middelen gebruik heeft gemaakt. Maar behalve de romantische bijzonderheden meldt ons het verhaal van Plutarchus ook, hoe de koningin het mislukken van den eersten veldtocht tegen de Parthen tot haar eigen voordeel zocht aan te wenden. Het vertrek van Antonius naar Medië stond in verband met plannen tot een tweeden veldtocht tegen de Parthen. Door zich hiertegen te verzetten, evenals door zich jaloersch jegens Octavia te toonen, dreef Cleopatra Antonius er toe, openlijk zijn huwelijk met haar te erkennen en met Rome te breken.

Cleopatra had zich in 36 vergenoegd met een bijna heimelijk huwelijk, omdat zij toen niets meer had kunnen verkrijgen; maar zij was te slim om niet te beseffen, dat, als eenmaal Perzië veroverd was, Antonius het verbond met haar verbreken en zich met Octavianus verzoenen zou, ten koste van Egypte, indien hij niet vooraf officieel de positie van koning van Egypte had op zich genomen en van Octavia zich had gescheiden.