is toegevoegd aan uw favorieten.

Stemmen voor waarheid en vrede jrg 30, 1893 [volgno 3]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

KRONIEK.

gegund, ontspant niet. En toch zal 'twel ondoenlijk wezen, om ooit een tijd te doen aanbreken, die allen, wier geest moede is en mat, in de gelegenheid stelt, om zich in een gansch andere omgeving te verpoozen, en het verbroken evenwicht te herstellen.

Wat dan? Moeten zij dan maar óndergaan? Of moeten zij het aantal vermeerderen van zenuwlijders of krankzinnigen, van vroeg-geknakten, van jeugdige grijsaards ?

Wij lazen dezer dagen van een vader, die zijn zoon, nog een knaap, dwong deel te nemen aan een wielrijderwedstrijd. Het slachtoffer der vaderlijke ijdelheid was twee dagen later overleden. Maar is 't niet een beeld van veler stelsel van opvoeding in onzen tijd? Voor velen is het leven een sport-tevrem, waarop men moet trachten de eerste te wezen, tot eiken prijs.

Met deernis zien wij den uitslag vermeld van al de examens, die in dezen schoonen zomertijd weder afgenomen werden. Voorwaar, ook hun verslagenen zijn machtig vele! Hoe menigeen, die langen tijd met de grootste inspanning zich had voorbereid, wordt afgewezen, en treurt niet alleen over den uitslag maar ook over de verwoeste gezondheid. En nu — de vacantie-tijd is verstreken, en zij moeten weder voort.

Wie brengt wat meerder rust en kalmte in dezen zoo geagiteerden tijd? Niet alleen zij, die niet gelooven in den levenden God, maar ook vele belijders van het Evangelie, zijn koortsachtig en driftig, ofschoon er staat geschreven, dat zij, die gelooven, niet haasten. Klinkt het niet als spotternij, is het, in elk geval, niet zeer ongeestelijk , het zich ten taak te stellen aan de millioenen heidenen het Evangelie te willen brengen, voordat deze eeuw zal zijn voorbijgegaan ?

Wij meenen, dat meer waarachtig geloof in God, dat