is toegevoegd aan uw favorieten.

Stemmen voor waarheid en vrede jrg 24, 1887 [volgno 2]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

SLAPPE TUCHT IN DE 17<le EEUW.

23

de Gemeente aldaer door een bequamer leeraar mochte werden gesticht", terwijl zij tevens aanboden, de Classis daarbij te zullen helpen zooveel in hun vermogen zou zijn. 't Vermoeden ligt voor de hand, dat er een accoord gesloten was tusschen de beide genoemde Heeren als vertegenwoordigers der gemeente en Ds. Cancrinus. De laatste zou zijn emeritaat aanvragen en zoo de gemeente vrij maken en zelve aan de vervolging van de Classis ontkomen; de eersten zouden dan hun invloed aanwenden bij de kerk, om dat emeritaat te verleenen en al het voorafgegane te vergeten en bij de overheid om hem het gewone pensioen der Emeriti te doen geworden. Op iets anders toch als dit kon de hulpaanbieding door hen aan de Classis, die zoo van een lastpost verlost werd, moeielijk betrekking hebben. Na gedane omvraag werd dan ook het verzoek van Ds. Cancrinus goedgekeurd en toegestaan, mits hij eerst „door de goetheijt van haer Eed. Mogende onder het getal der Emeriti gestelt moge werden." Terstond werden nu drie gecommitteerden benoemd om „het selve bij haer Eed. Mogende te versoeken", die het wel niet zouden weigeren, zooveel invloed zouden de Heeren Burmania en Kruyff wel weten aan te wenden. *)

In de volgende vergadering brachten de gecommitteerden rapport uit van hunne bemoeiingen bij 't Collegie in zake het Emeritaat van Ds. Cancrinus en vertoonden zij eene resolutie van hunne Edel Mogenden van den 10del1 Augustus d. j., waarbij aan Ds. Cancrinus het gewone Stipendium Emeriti, ten bedrage van f 300.— jaarlijks, werd toegekend. Nadat de persoon in quaestie verklaard had hierin te willen „acquiesceeren'' en de Classis be-

1) Acta Class. Leov. 5 Aug. 1695. art. 1 en 4.