is toegevoegd aan uw favorieten.

Stemmen voor waarheid en vrede jrg 24, 1887 [volgno 2]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DUITSCHE KORRESPONDENTIE.

823

maar op de evangelische waarheid, waartegen geen macht der wereld iets vermag." — De Synode van Minden heeft de gemeenteleden opgewekt, geen gaven uit te reiken aan nonnen, maar ze liever aan diakonessen-huizen te doen toekomen.

Dat de nu-verkozen Rijksdag zoo geheel anders en zoo veel beter is dan de vorige, heeft vorst Bismarck alleen te danken aan het evangelische deel des volks. Wij vragen hiervoor geen bijeonderen dank, want wij hebben eenvoudig onzen plicht gedaan; ook eischen wij geen bevoorrechting boven de roomschen; maar wanneer de oppositie voerende roomsche Kerk aan 't einde van den Cwfowstrijd, bij monde van de Osservatore Romano" durft gewagen van Bismarck's Sédan, mag men toch wel verwachten, dat de tot heden betoonde koelheid tegenover de stiefmoederlijk bedeelde evangelische Kerk zal ophouden.

Vorst Bismarck heeft echter in den pruisischen Landdag gezegd, dat hij als minister-president en niet-roomsche, vertrouwbare roomschen vraagt, wat het welzijn hunner kerk eischt, en dat hij zulks toestaat, wanneer het niet schadelijk is voor den Staat; „in evangelische aangelegenheden heb ik daarentegen als evangelisch christen mijn eigen oordeel, en ik wijs terug wat ik niet voor noodzakelijk houd, ook als velen 't mij als noodzakelijk voorstellen." J

Deze woorden zouden allicht aanleiding en recht kunnen geven tot de verzuchting. „Och of vorst Bismarck roomsch Ware!" want dan stond het met ons te dezen aanzien beter geschapen. Immers nu hebben vele hooggeplaatste personen en synodes uit de pruissische Landskerk, die door e gemeenten zijn gekozen, zich verklaard voor uitbrei,ng der kerkelijke vrijheden, en rechten, en vorst Bismarck zou nu daaruit wel het gevolg kunnen trekken,