is toegevoegd aan uw favorieten.

Stemmen voor waarheid en vrede jrg 31, 1894 [volgno 2]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

NICOLAAS LENAU.

Zachter, dan alle Bloemen der weide

Hebt gij gesluimerd, Lieflijke bloeme,

Primula veris!

Gij hebt vernomen 's Voorjaars gefluister.

Wekstem der lente, Eer ze terugkwam

Primula veris!

Ook in mijn harte Bloeiden voorhenen

Schooner dan alle, Bloemen der liefde,

Primula veris!

Lieflijke bloeme,

Primula veris ! Waarlijk, dit zijt gij,

Bloem van 't geloove.

Wenkt slechts de hemel

Aanstonds verschijnt gij, Blij en geloovig

Komt gij hem tegen.

Ja, gij gelooft het,

Weêr komt de lente Al blaast 't uit 't boorden

Gij kent uw tijd wèl.

Hoe de stilte der landelijke natuur onzen zanger bekoorde, nergens wordt het duidelijker, dan waar hij ons de poëzy tegenover hare „rustverstoorders" voorstelt;

In 't diepst van 't sombre woud betrad De poêzy haar eenzaam pad,