is toegevoegd aan uw favorieten.

Stemmen voor waarheid en vrede jrg 31, 1894 [volgno 2]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET SOCIALISME.

en, zelfs ondanks hun regtschapen gemoed en vrome opleiding, de ergste misdaden plegen en, te dier zake, hun leven moeten derven, is misschien nog beklagenswaardiger, dan dat hunner onschuldige slagtoffers.

Onder de eerste pogingen, om het socialisme opzettelijk van staatswege te bestrijden, belmoren, voor zooveel mij bekend is, de dusgenaamde „Meiwetten" in Duitschland, waarin ettelijke vrijheden, die de overige burgers genoten, hun ontzegd werden en strenge straffen bedreigd tegen de door hen begane vergrijpen.

Het bleek echter alras, zooals trouwens door sommigen voorspeld was, dat die uitzonderingswetten, niet alleen niets uitwerkten om hen te beteugelen, maar integendeel bijdroegen om hen in getalsterkte, ook in de wetgevende vergaderingen, te doen toenemen en hen meer eischend en stoutmoediger te maken; zoodat die wetten eerst verzacht en daarna geheel afgeschaft werden.

Inmiddels beijverde het staatsgezag zich, om hen te bevredigen en de inwendige rust te koopen, door zooveel mogelijk alle redenen tot klagen weg te nemen en hunne eischen in te willigen; doch die eischen werden al stouter en stouter; terwijl naar gelang de socialisten eenerzijds in getal toenamen, hunne aanslagen tegen personen en goederen veelvuldiger en gruwelijker werden.

Vooral was dit het geval in Frankrijk, waar ten laatste, na herhaalde vergeefsche pogingen tot bevrediging, zeer strenge wetten niet slechts tot bestraffing maar ook tot voorkoming dier aanslagen en, in het algemeen, tot beteugeling van het socialisme werden ingevoerd.

Dit gelukte evenwel niet, dan door den invloed van den even moedigen als bekwamen Casimir Périer, en nadat menig onschuldig slachtoffer door die aanslagen was ge-