is toegevoegd aan je favorieten.

Stemmen voor waarheid en vrede jrg 32, 1895 [volgno 2]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DB JOOD IN DE LITERATUUR.

antwoorden dan de anderen. Zij had geluisterd, begrepen en onthouden. ° *

De meester sprak er met den vader over en 't gevolg was, dat deze haar, hoe ongaarne ook, van de school nam want hij had het aan zijn overleden vrouw beloofd, dat het meisje nooit zou gedoopt worden.

Jaren verloopen.

Saartje dient in een nederig gezin in Jutland. Daar woonde zij tegenover de kerk, en als 's Zondags het geluid van orgel en lied doordrong tot haar keukentje, dan opende zij haar Oude Testament, maar onder het lezen stonden haar de herinneringen uit de godsdienstles op de armenschool weêr helder voor den geest.

Op een avond hoorde zij voorlezen het verhaal van een wreeden Turkschen pacha die op zijn beurt gevangen genomen wordt door een Christelijken ridder, wien hij als gevangene allerwreedst had behandeld. De ridder vraagt hem: Wat denkt gij wel, dat uw lot zal zijn? Ik weet het, sprak de Turk, wedervergelding „Ja de vergelding der Christenen. Het evangelie leert ons onze vijanden lief te hebben," was het antwoord en hem werd de vrijheid geschonken.

En 't Jodenmeisje weende. Zij mocht het Nieuwe lestament niet lezen, zij mocht niet gedoopt worden, „ü-ert uwen vader en uwe moeder!' dat zei haar Gods woord. En daarom, hoe hard het haar ook viel, zij zou de belofte niet verbreken, die haar vader aan haar moeder gegeven had.

't Is weer jaren later.

De vrouw is krank. Saartje verpleegt haar trouw.

„Daar ligt de Bijbel, zei de zieke, lees mij op dezen langen avond iets uit den Bijbel voor; ik ver.ang er zoo zeer naar, iets uit Gods woord te hooren."

Sara boog het hoofd. Haar handen vouwden zich om