is toegevoegd aan uw favorieten.

Stemmen voor waarheid en vrede jrg 32, 1895 [volgno 2]

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET BLOEDWONDER TE NAPELS.

dus genoemd naar haren beschermheilige, wiens jaarfeest wijd en zijd beroemd is en vele duizenden bedevaartgangers trekt, omdat bij die gelegenheid ook het leven en de daden van den heilige op een tooneel op de markt door inwoners van de plaats voorgesteld worden. De processie is daar dan prachtig. Een brief van daar meldde dat jaarlijks in Mei op den sterfdag van St. Antimo zijn bloed vloeibaar werd. Hierbij moet opgemerkt worden dat de vertoonde daden van dezen heilige zeker groot mogen worden genoemd, maar men weet maar niet zeker of hij wel ooit bestaan heeft. Eindelijk bracht de Lega nog een brief uit Napels zelf, waarin verhaald werd dat het klooster St. Gregorio Armeno het bloed van Johannes den Dooper bezit, sedert dat het daarheen gebracht werd in de 16de eeuw door eenige nonnen, en dat dit bloed jaarlijks den 29st™ Augustus vloeibaar wordt. De zaak is zeker en gewis, en wij zien dus dat drie liefelijke bloemen jaar en dag nederig in het verborgene bloeiden.

Een onderzoek in de werken van napolitaansche kroniekschrijvers, een Celano, Eugenio, Cappacio, heeft mij doen ontdekken dat nog in de vorige eeuw Napels vele bloedheiligen had. Men had er het bloed van den H. Stephanus, dat uit Afrika kwam, van waar de Bisschop Gaudiosus, door de Vandalen verdreven, het medebracht. In 1561 werdt het weder ontdekt en toen een priester, Lucianus, den naam van St. Stephanus aanriep, begon het te vloeien en dit herhaalde zich jaarlijks op den sterfdag van den martelaar. Toen Paus Gregorius den kalender veranderde, schikte zich het bloed leerzaam in de nienwe orde van dagen. Nog is het bloed voorhanden, maar het vloeit niet meer. Eene zeer oude heilige in dezelfde stad is de thans vergeten St. Patricia, wier bloed jaarlijks vloeibaar werd, wanneer men het met haren tand in aanraking bracht. Ook was in hare kerk een nagel